Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/9531 K.2023/5709

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Siirt Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 28.04.2014 tarihli ve 2014/566 Esas No.lu iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında, suç tarihinde birden fazla kişiyle birlikte gece vakti, şikâyetçinin işyerine girip hırsızlık yapmak amacıyla işyerinde bulunduğu sırada polis ekiplerinin gelmesi üzerine suç üstü yakalanması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 31/2, 116/4, 119/1-c, 31/2. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Siirt 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2015 tarihli ve 2014/163 Esas, 2015/206 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143/1, 35/1-2, 31/2, 62, 116/4, 119/1-c, 31/2, 62, 50/3 ve 50/1-a maddeleri uyarınca sırasıyla 3.740,00 TL ve 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Yukarıda anılan kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin, 11.09.2019 tarihli ve 2019/897 Esas, 2019/12265 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin gelişip gelişmediği hususunda rapor alınmadan hüküm kurulması ve suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu alınmadan karar verilmesi gerekçeleriyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; Siirt 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2021 tarihli ve 2019/603 Esas, 2021/231 Karar sayılı kararı ile hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143/1, 35/2, 116/2-4, 119/1-c, 31/2, 62, 50/1-a, 52/1-2. maddeleri uyarınca sırasıyla 3.740,00 TL ve 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi; suçun yasal unsurlarının oluşmadığı, lehe kanun maddelerinin uygulanmadığı, indirim oranlarının alt sınırdan uygulandığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verme şartları oluşmasına rağmen uygulanmadığı ve re'sen dikkate alınabilecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suça sürüklenen çocuğun, olay günü saat gece 02.45 sıralarında, şikâyetçiye ait iş yerine temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ... ile birlikte girdiği ve herhangi bir ürün alamadan polis ekipleri tarafından suç üstü yakalandıkları tüm dosya kapsamında Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2. Suça sürüklenen çocuk savunmasında atılı suçu ikrar etmiştir. 03.04.2014 tarihli Olay Yeri İnceleme Raporu, 03.04.2014 tarihli tutanak dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin Mahkemece belirtilen uygulanmama gerekçesinin yerinde ve yeterli olduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR