Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/9539 K.2025/17137

I.Sanık Hakkında İş yeri Dokunulmazlığının ihlâli Suçundan Verilen Karara Yönelik Temyiz Talebinin İncelenmesinde

Sanık hakkında verilen'' İşyeri Dokunulmazlığının ihlâli suçundan açılmış bir dava bulunmadığından bu suç ile ilgili soruşturma yapılmasının takdir ifası için Diyarbakır. C. Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına ibaresinin eklenmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine'' dair kararın 5271 sayılı CMK'nın 223/1. maddesi uyarınca hüküm niteliği bulunmadığının anlaşılması karşısında, hüküm niteliği bulunmayan kararın temyiz kabiliyeti olmayacağından; bu nedenle, temyizi mümkün bulunmadığından, 5271 sayılı CMK’nın 264. maddesi uyarınca dosyanın incelenmeksizin Tebliğname'ye uygun olarak mahalline İADESİNE,

II. Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz Talebinin İncelenmesinde

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin'' dosyada mevcut soyut beyanlar dışında herhangi bir delil bulunmadığına, kamera kayıtlarında görüntüler belirgin olmayıp, söz konusu suçu işleyen şahıslar kesin olarak tespit edilemediğine, kamera kayıtlarını inceleyen personelin bu konuda herhangi bir eğitim almadığının, uzmanlığının bulunmadığının, bilirkişilik vasıflarına sahip olmadığının söz konusu tutanaklarda yer aldığına,

salt soyut beyanlara dayanan ve her türlü şüpheden uzak kesin delillere dayandırılmadan verilmiş olan karar hukuka aykırı kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, cezasından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62. maddesi uyarınca takdiri indirim yapılmadığına'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;