Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/9586 K.2025/10275

Sanık ... hakkında verilen kararın temyizen incelenebilecek bir hüküm olmadığı, diğer sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin ise; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

A. Sanık ... Hakkındaki Karar Verilmesine Yer Olmadığı Kararı Yönünden; 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305/1. maddesinde yer alan "Ceza Mahkemelerinden verilen hükümler temyiz olunabilir..." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, Mahkemenin, sanık hakkında verdiği "karar verilmesine yer olmadığı" şeklindeki kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223. maddesinde sayılan hüküm türleri arasında yer almadığı, dolayısıyla ortada temyize konu olabilecek bir hüküm bulunmadığı anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... Hakkındaki Beraat Hükümleri Yönünden;

Sanıkların yargılama konusu eylemlerine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, anılan Kanun'un 67/2. maddesi gereği, zamanaşımını kesen son işlem olan, sanık ... hakkında mahkûmiyet kararının verildiği 28.06.2016, diğer sanıklar yönünden ise savunmalarının alındığı 24.03.2016 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.