Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/9619 K.2025/8544

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibari ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Katılana ait direksiyon kilidi ile kilitlenerek ikametinin önüne park edilmiş vaziyette bulunan motosikletin çalınması şeklindeki eylemin 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturması nedeni ile aynı Kanun'un 142/2-h maddesi uyarınca uygulama yapılması gerektiğine yönelik Tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanık ...'ın adli sicil kaydında yer alan 14.10.2010 kesinleşme tarihli Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesine ait 2009/882 E - 2010/638 K. sayılı ilâmına konu hırsızlık suçundan aldığı mahkûmiyet hükmü tekerrüre esas alınarak, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uygulanmış ise de, 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup,

sanığın eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı ve adli sicil kaydına göre uzlaşma kapsamına alınmayan başkaca tekerrüre esas nitelikte mahkûmiyetinin bulunmadığı nazara alındığında, tekerrüre esas alınan bu ilâm sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 09.03.2021 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve yalnızca sanıklar tarafından temyiz edilen 23.02.2016 tarihli kararda; sanıklar hakkında hükmolunan sonuç cezaların ayrı ayrı 2 yıl 2 ay 7 gün hapis cezaları olduğu ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bu miktarın 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanıklar lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden fazla cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği ''sanıklar hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan 3 yıl 9 ay hapis cezalarının, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek,