Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/963 K.2023/1622

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, her ne kadar sanığın yokluğunda verilen karar, sanığın bildirdiği en son adresinde birlikte oturan kardeşine 14.02.2012 tarihinde tebliğ edilmiş ise de;

tebligatın yapıldığı tarihte sanığın askerde olması nedeniyle yapılan tebligatın usulsüz olması nedeniyle sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın 08.06.2020 ve 07.11.2022 tarihli dilekçelerindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Kanun'un 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I. GEREKÇE

Sanığın; gündüz vakti katılana ait etrafı çevrili olmayan bahçeye girerek avakado meyvelerini çalmaya teşebbüs etme şeklindeki eyleminin; suç tarihi itibariyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 35. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e. maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, 26.01.2012 olan mahkumiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR