Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/967 K.2023/3542

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçu yönünden kurulan beraat hükmüne yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 67/4. maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık zamanaşımının, 26.07.2014 olan sorgu tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçları yönünden kurulan beraat hükümlerine yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

III-Sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları yönünden kurulan hükümlere yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarına gelince;

1-Sanığın söz konusu suçu işlemediğini, nüfus cüzdanını daha önce kaybettiğini savunması, olay yerinden 100 metre mesafe ileride sanığın nüfus cüzdanının bulunduğu ve dosya içerisindeki nüfus cüzdanı incelendiğinde 10.05.2011 tarihinde tekrar yenilendiği anlaşılması karşısında; sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarının aksine, yüklenen suçu işlediğine ilişkin, mahkumiyetine yeterli, kesin, inandırıcı ve hukuka uygun delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a- Tanık olay günü saat 05.15 sıralarında hırsızlığı gördüğünü belirttiği, 02.09.2011 tarihli olay yeri tespit tutanağına göre saat 05.30 sıralarında hırsızlık ihbarının geldiği ve UYAP'dan alınan güneş batış çizelgesine göre suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alınarak, gece vaktinin saat 05.38'de bittiğinin anlaşılması karşısında; suç gece vakti işlendiği halde sanık hakkında TCK'nın 143 ve 116/4. maddeleri uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi,

b- Tanık ... olay günü, bakkalın önündeki araçta bir kişiyi, bakkalın içinden çıkan da bir kişiyi gördüğünü beyan etmesi karşısında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden çok kişi ile birlikte işlendiği halde sanık hakkında TCK’nın 119/1-c maddesi gereğince cezasında arttırım yapılmaması,

c-İş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından hükmedilen erteli hapis cezasının kısa süreli olması nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası da gözetilmek suretiyle anılan maddenin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmedilmemesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,