Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/9730 K.2023/5441

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Harran Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.01.2014 tarihli ve 2014/40 numaralı iddianamesiyle sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan tarımsal sulama faaliyetinde sayaçsız ... elektrik kullandığı iddiasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 163/3, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Harran Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2014 tarihli ve 2014/42 Esas, 2014/44 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 163/3, 62, 51. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezasına hükmedilerek verilen cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

3.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin, 27.11.2017 tarihli ve 2015/8615 Esas, 2017/13574 Karar sayılı kararı ile;

"1-Sanık hakkında 10.04.2013 tarihinde düzenlenen tutanakta, abonesiz sayaç ile tarımsal sulamada elektrik tüketimi yaptığının belirlendiği, alınan bilirkişi raporunda ise ... tespiti öncesi ve sonrası tüketimler açık biçimde karşılaştırılmadan ve sanığın ne kadar süre abonesiz sayaç ile kullanım yaptığı belirlenmeden, kayıt dışı tüketim olmadığının bildirilmesi karşısında, öncelikle tutanak tarihi öncesi ve sonrası kullanımlar ile kurulu gücün karşılaştırılmasına yönelik ek rapor alınmadan, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Karşılıksız yararlanma suçu bakımından ... bir etkin pişmanlık düzenlemesi olan TCK'nun 168/5. maddesi gereğince ve kanun koyucunun amacı doğrultusunda katılan kurumun uğradığı zararı, vergisi dahil suç tutanağı ile belirlenmiş veya belirlenecek olan cezasız tutarı, ödemesi halinde hakkında kamu davası açılamayacağının, ödeme süresi ve yerinin soruşturma merciince sanığa bildirilmeden, bildirime ilişkin belge denetime esas şekilde dosyaya konmadan, sanığa dava açılmasını engelleme imkanı tanınmadan kamu davası açılması karşısında;

bunun iddianamenin iadesi sebebi olduğu gözetilmeden kabul edilip yapılan yargılamada, sanığa belirtilen bildirimin yapılması ve sonucuna göre hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının takdiri gerekirken, eksik işlem ile yazılı şekilde hüküm kurulması," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Harran Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.01.2019 tarihli ve 2018/9 Esas, 2019/46 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz talebi; sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken beraatine karar verilmesine ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dosya içeriğine, toplanan delillere ve ek olarak alınan bilirkişi raporuna göre, sanığın sayaca ve bağlantılarına herhangi bir müdahalede bulunduğuna dair bir tespit yapılamadığı, burada kullanılan elektriğin sayaçtan geçirilmiş olduğu ve ... elektrik kullanımının gerçekleşmediği mahkemece kabul edilmiş ve sanığın beraatine karar verilmiştir. 2.Bilirkişi raporu dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 163/3. maddesinde tanımlanan karşılıksız yararlanma suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık asli zamanaşımının, en son kesen işlem olan mahkûmiyet kararının verildiği 25.02.2014 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş olduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR