Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/9837 K.2023/4093

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu'nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.09.2013 tarihli 2013/11345 Esas sayılı iddianamesi ile; sanığın, Bozyaka Eğitim ve Araştırma Hastanesi Acil Servisi'ndeki tedavisi sırasında görevli doktor mağdur ... ve hastane polisi ile güvenlik görevlileri mağdurlara yönelik hakaret ettiği ve yine hastanenin giriş kapı camına tekme ve kafa atıp kırarak zarar verdiği, şikayetçilerden görevli polis memuru ...'ı aldırılan doktor raporu içeriğine göre basit tıbbi müdahale ile giderilemez ve vücuttaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarını hafif derecede etkileyecek nitelikte;

diğer şikayetçiler ... ve ...'ı ise BTM ile giderilebilir nitelikte yaraladığı ve yine şikayetçilere yönelik ölümle tehdit içerir sözler sarf ettiği; iddialarıyla, sanık kamu görevlisine hakaret, nitelikli yaralama, görevi yaptırmamak için direnme ve kamu malına zarar verme suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/3-a, 87/3, 265/1, 152/1-a ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2.İzmir

19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2014 tarihli ve 2013/752 Esas, 2014/492 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 152/1-a, 168/2, 62, 50/1. maddeleri gereği 3.000,00 TL adli para cezası, görevli memurlara yönelik görevi yaptırmamak için direnme suçundan aynı Kanun'un 265/1, 62, 50/1. maddeleri gereği 3.000,00 TL adli para cezası, kasten yaralama suçundan aynı Kanun'un 86/1, 86/3-c, 87/3 ve 62. maddeleri gereği 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

görevli memura hakaret suçlarından aynı Kanun'un 125/3-a, 125/4, 43/1, 62. maddeleri gereği 8.840,00 TL adli para cezası, 125/3-a, 125/4, ve 62. maddeleri gereği 7.080,00 TL adli para cezası ve 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3.İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2014 tarihli ve 2013/752 Esas, 2014/492 sayılı kararı sanık müdafii tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay

2. Ceza Dairesinin 23.12.2021 tarihli ve 2020/23900 Esas, 2021/22375 Karar sayılı kararı ile incelenmiş, Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar gören, davaya katılma hakkı bulunan ...’nın 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkının bulunduğu, müştekiye kovuşturma evresinde aynı Kanun'un 234/1-b-1. maddesi uyarınca duruşma gününü bildiren tebligatın yapılmadığı,

bu nedenle müşteki kurumun sanık hakkında açılan davadan usulüne uygun olarak haberdar edilmediği ve davaya katılabilmesi için olanak tanınmadığının anlaşılması karşısında, yasa yollarına başvurma hakkı bulunan ve yokluğunda hüküm verilen müşteki kuruma hükmün tebliği gerektiğinden bahisle noksan ikmali için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine karar verilmiş, bunun üzerine gerekçeli kararın tebliğ edildiği ... davaya katılma talebinde bulunarak kararı temyiz etmiştir.

4.Temyiz edilen İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2014 tarihli ve 2013/752 Esas, 2014/492 Karar sayılı kararı Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 26.05.2022 tarihli ve 2022/3144 Esas, 2022/10648 Karar sayılı kararı ile incelenmiş, sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve kemiklerin kırılmasına sebebiyet verecek şekilde kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin onanmasına,

sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümle ilgili olarak kanun yollarına başvurma hakkı bulunduğu anlaşılan şikâyetçi ... vekilinin temyiz istemi kabul edilerek sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün "Suçtan zarar gören kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanmadığından" bahisle ve sanık hakkında görevli memura hakaret suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin hakaret eylemlerini aynı olay bütünlüğü içinde ve aynı kasıtla gerçekleştirdiği,

arasındaki zaman aralığının kısa olması karşısında, tek hüküm kurulduktan sonra 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiği, temel cezanın 125/3-a maddesi gereği belirlenmesi gerektiği ve sanık hakkında kamu görevlisine hakaret suçundan hükmedilen adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hüküm kurulması sebepleriyle kararın 5271 sayılı Kanun'un 233 ve 234. maddeleri uyarınca bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, İzmir

19. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2022 tarihli ve 2022/747 Esas, 2022/988 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu malına zarar verme ve kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçlarından sanık hakkında mahkûmiyet kararının verildiği 16.06.2014 tarihinden itibaren 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 67/4. maddelerine göre 8 yıllık dava zamanaşımı süresinin geçmiş olması nedeniyle açılan kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; kararın eksik incelemeye dayalı ve usul, yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın olay tarihinde Bozyaka Eğitim ve Araştırma Hastanesi Acil Servisi'ndeki giriş kapı camına tekme atıp kırması nedeniyle kamu malına zarar verme suçunu ve acil serviste görevli doktor ile hastane polisi ve güvenlik görevlilerine karşı küfür etmesi nedeniyle kamu görevlisine hakaret suçlarını işlediğinin iddia edildiği somut olayda; sanığın eylemlerinin 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a. maddesinde düzenlenen kamu malına zarar verme suçunu ve aynı Kanun'un 125/3-a maddesinde düzenlenen kamu görevlisine hakaret suçunu oluşturduğu,

bu suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e. maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, süreyi kesen son işlem olan mahkûmiyet hükmünün verildiği 16.06.2014 gününden karar tarihine kadar geçmiş bulunduğu anlaşıldığından Mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir