Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/990 K.2023/4094

...

MAHKEMESİ

Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI

2019/577 E., 2020/229 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.01.2013 tarihli ve 2013/379 Esas numaralı iddianamesiyle sanıklar hakkında ... Kuyumculuk'a müşteri kılığında gelip alışveriş yaptıkları esnada ellerinde bulunan ve satın almak amacıyla inceledikleri dört adet bilezikten ikisini çantalarına atarak çalmaları nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-b ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. Diyarbakır 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2015 tarihli ve 2013/91 Esas, 2015/68 Karar sayılı kararı ile sanıkların hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-b ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, karar verilmiştir.

3. Mahkemenin 11.02.2015 tarihli ve 2013/91 Esas, 2015/68 Karar sayılı kararının sanıklar ..., ... ve ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 03.07.2019 tarihli ve 2019/8916 Esas, 2019/10115 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hükmolunan mahkûmiyet hükümlerinin, suça konu kuyumcuda incelenmek üzere katılan tarafından kendilerine verilen bileziklere baktıkları esnada, bu bilezikleri katılana fark ettirmeden cüzdana koyarak ücretini ödemeden iş yerinden çıktıkları olayda, sanıkların eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesinin uygulanması gerektiği,

başka suçtan Sakarya L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan sanık ...'ın, kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı davranıldığı, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-b maddesine göre belirlenecek cezanın alt sınırının 3 yıl hapis cezası olmasına rağmen, temel cezanın 2 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi,

birlikte suç işleyen sanıkların sebep oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı, suç ortağı ile birlikte ortak sebep oldukları yargılama giderlerinden ise kendi payları oranında sorumlu tutulması gerekirken eşit tahsiline karar verilmesi ve aynı Kanun'un 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine, aynı maddenin diğer haklar ile a, d ve e bentlerindeki hak yoksunluğun ise infaz tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması, ayrıca T.C.

Anayasa Mahkemesi'nin, aynı Kanun'un 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda aynı Kanun'un 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Diyarbakır 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2019/577 Esas, 2020/229 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar ... ve ...'ın temyiz sebepleri, hükümleri temyiz etme iradelerinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Sanıkların, tanık ...'ın bulunduğu sırada tanığa ait kuyumcuya gelerek 22 ayar burma bilezikleri bakmak için istedikleri, sanık ...'nin başka ürün isteyerek tanığı oyaladığı sırada sanıklar ...,... 'nın bakmaları için kendilerine verilen bileziklerden iki adedini çantalarına atarak olay yerinden ayrıldıkları, tanığın şüphelenmesi üzerine güvenlik kamera kayıtlarını incelemesi ve sanıkların 30.11.2012 tarihinde Bursa'da karışmış oldukları başka bir kuyumculuktan hırsızlık olaylarına ilişkin elde edilen fotoğraflardan tanık tarafından sanıkların teşhis edilmesi ile yakalandıkları, sanıklar üzerilerine atılı suçlamayı kabul etmemişler ise de.

Yargıtay bozma ilamından sonra sanık ...'nin "ben bu kadınlara şöförlük yapıyordum" şeklindeki olayı doğrular nitelikte kısmi kabul içeren beyanında iddianamede anlatılan olayların doğru olduğunu beyan etmesi, güvenlik kamera kayıtları ve fotoğraflar ile sanıkların tanık tarafından teşhis edilmiş olması karşısında bu sebeplerle mahkemece sanıkların hırsızlık suçundan mahkûm edildiği tespit edilmiştir.

2. 15.12.2012 tarihli, incelemeye konu ... Kuyumculuk isimli iş yerinde gerçekleşen hırsızlığa ilişkin görüntüler incelendiğinde şahısların sanıklar ...,... ve ... olduğunun tespit edildiği kolluk tutanağı dosya içerisine alınmıştır. 3. 21.12.2012 tarihli, tanık ...'ın sanıkları fotoğraftan teşhis ettiği fotoğraftan teşhis tutanağı dosya içerisine alınmıştır. 4. Sanıklar ... ve ... aşamalarda atılı suçlamaları kabul etmemişlerdir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR