Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/9943 K.2025/4524

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmolunacak cezanın belirlenmesi sırasında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61/5. maddesi gereğince önce anılan Kanun'un 31/3. maddesi gereğince yaş küçüklüğü indirimi, daha sonra ise cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebep olarak yine anılan Kanun'un 168/1. maddesi gereğince etkin pişmanlık indirimi yapılması gerekirken sıralama hatası yapılması sonucu önce etkin pişmanlık indirimi ve daha sonra yaş küçüklüğü indirimi yapılması sonuca etkili olmadığından.

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 05.10.2021 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve sadece suça sürüklenen çocuklar müdafii tarafından temyiz edilen 10.02.2016 tarihli kararda, suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 141, 168/1, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca hükmolunan sonuç cezaların 2 ay 6 gün olduğu,

bozma ilâmı sonrasında yapılan kovuşturmada yeni hüküm kurulurken suça sürüklenen çocukların eylemine uyan maddeler uygulandıktan sonra sonuç ceza belirlenip, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek hükmolunan yeni cezanın 1 yıldan uzun süreli hapis cezası olması hâlinde önceki hükümde verilen 2 ay 6 gün hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi.

1 yıl veya daha az süreli hapis cezası olması halinde ise 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi gereğince aynı maddenin birinci fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiği hâlde, uygulamada yapılan hatadan ötürü ikinci kez atıfet sağlanarak ve kazanılmış hak kavramına yanlış anlam verilerek,

önceki hükmün yalnızca suça sürüklenen çocuklar müdafii tarafından temyiz edildiğinden bahisle, suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 168/1, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 11 ay 3 gün hapis cezasına hükmedildikten sonra kazanılmış hakkın gözetildiği belirtilerek cezanın ayrı ayrı 2 ay 6 gün hapis cezasına indirilmesi ve hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi uyarınca 1.320,00 TL adlî para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan cezanın ayrı ayrı 2 ay 6 gün hapis cezası karşılığı 1.320,00 TL adli para cezası olduğu ve infazın bu miktar üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kazanılmış hak oluşturduğundan bahisle suça sürüklenen çocukların ayrı ayrı 2 ay 6 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafii ve suça sürüklenen çocuk ...'nun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,