Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/10094 K.2024/15316

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içerisindeki 06.01.2013 tarihli tutanak, katılan ... ve tanık M.D.'nin aşamalardaki anlatımları birarada değerlendirildiğinde; olay günü nezarethanede bulunan sanığın, çıkış işlemleri yapıldığı sırada, oda içerisinde bulunan sehpayı yere atarak kırdıktan sonra kırılan sehpa ayağı ile kolluk görevlilerinin üzerine yürüyüp onlara saldırmaya çalıştığı ve bu suretle sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçunu birden fazla kamu görevlisine karşı silah ile işlediğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 265/4 ve 43/2. maddelerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.