Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/10387 K.2025/3976

Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan verilen ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272/3-a maddesine göre istinaf yoluna başvurulamayacak olan kesin nitelikteki 1.600.00 TL adli para cezası ile ilgili olarak İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin istinaf isteminin reddine dair kararının, aynı Kanun’un 279/1-b maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi olduğu ve temyizi mümkün olmadığı anlaşılmakla dosyanın Tebliğname'ye uygun olarak incelenmeksizin mahalline İADESİNE, II.Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçuna Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde.

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, III.Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Hırsızlık Suçuna Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğini gösterir yeterli delil bulunmadığına, mahkemece olay günü, kiralanan aracı kimin kullandığına dair araştırma yapılmadığına, suça sürüklenen çocuğun olay günü birlikte olduklarını beyan ettiği ...'ın babası ve ablasının Mahkemede tanık olarak dinlenilmediğine, kamera kayıtları üzerinden düzenlenen bilirkişi raporunda suça sürüklenen çocuğun tespit edilemediğine,

suça sürüklenen çocuğun olay yerinde vücut izinin çıkmadığına ve şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmediğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak.

1-Suça sürüklenen çocuğun tüm aşamalarda olay gecesinde arkadaşı olan ...'da kaldığını beyan etmesi, ...'ın da mahkemede 20.10.2020 tarihinde vermiş olduğu beyanda suça sürüklenen çocuk ...'ın olay gecesi kendi evlerinde kaldığını ve evde babasının ve ablasının da bulunduğu belirtmesi karşısında.

Mahkemede ...'ın babası ve ablasının ve tanık sıfatıyla dinlenilmesi ve suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde kullanmış olduğu dosya kapsamında mevcut olan cep telefonu hatlarının suç tarihine ve saatine ilişkin HTS kayıtlarının (arama, aranma, mesaj, baz istasyonu vs) Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu'ndan getirtilmesi, dosya içinde bulunmayan 20 AZY 42 plakalı kiralık aracın, olay gününe ait GPRS kayıtlarının temin edilerek dosya içine alınması ve sonucu yapılacak tüm inceleme ve araştırmalara göre deliller bir bütün hâlinde değerlendirilerek,

suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdir ve tayininin gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturmayla yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması, 2-Kabule göre de.

Olay yeri güvenlik kamera görüntülerine göre; suça sürüklenen çocuk ve iştirâk halinde suç işleyen inceleme dışı şüphelilerin yüzlerini kapatmak suretiyle tanınmamak için tedbir aldıklarının anlaşılması karşısında, eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-f-h. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun’un 142/2-h. maddesi uyarınca hüküm kurulması,