Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/10846 K.2024/15735

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 19.12.2019 tarihli ve 2019/17630 Esas, 2019/15463 Karar sayılı bozma ilâmından sonra Mahkemece dosyanın kasten yaralama suçu yönünden uzlaştırma bürosuna gönderildiği,

ilk uzlaştırma teklifinin yapıldığı 10.02.2021 tarihinden uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin raporun uzlaştırma bürosuna verildiği 16.03.2021 tarihine kadar 5271 sayılı Kanun'un 253/21 ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 34. maddeleri uyarınca zamanaşımı süresinin durduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Sanığın polisten kaçmak isterken şikâyetçi ...'nin bahçesinden aldığı tahta parçasıyla polis aracına vurarak zarar vermesi, ona engel olmak isteyen şikâyetçiye tokat atarak yaralaması şeklindeki eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2 ve 152/1-a. maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık olağan dava zamanaşımının, suç tarihinden itibaren inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,