Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/10994 K.2024/16519

Başsavcılığının 18.07.2024 tarihli ve KYB-2024/62276 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/02/2013 tarihli ve 2012/700 esas, 2013/206 sayılı kararına yönelik yapılan incelemede.

Dosya kapsamına göre, sanığın katılanların kullanımındaki konuta gece vakti izinsiz girmek suretiyle atılı suçu işlediği iddiasıyla açılan kamu davası sonunda hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğu anlaşılmış ise de, katılanların ifadeleri ile dosya kapsamından olayın 18:30'da gerçekleştiğinin anlaşılması karşında, suç tarihinde güneşin kaçta doğup battığı hususu araştırılmadan suçun gece vakti işlendiğinden bahisle yazılı şekilde karar verilmesinde, Ankara

18. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/08/2023 tarihli ve 2012/700 esas, 2013/206 sayılı ek kararına yönelik yapılan incelemede. 1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22/01/2013 tarihli ve 2012/6-1142 esas, 2013/17 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun birden fazla kişiyle birlikte işlenmesi durumunda, anılan suçun uzlaşma kapsamı dışında kaldığı,

somut olayda sanığın müştekiye karşı birden fazla kişiyle birlikte işlediği konut dokunulmazlığını ihlâl etme suçunu işlediği nazara alındığında, bu suç yönünden uzlaştırma hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, uzlaştırma sağlandığından bahisle düşme kararı verilmesinde, 2-5271 sayılı Kanun'un 253/3. maddesinin 2. cümlesindeki “Uzlaşma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmesi hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz." şeklinde düzenleme nazara alındığında,

sanığın uzlaşma kapsamında olmayan nitelikli konut dokunulmazlığını ihlâl etme suçu ile birlikte işlediği mala zarar verme suçundan uzlaştırma hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, uzlaştırma sağlandığından bahisle düşme kararı verilmesinde, isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Diğer sanıklar ... ve ... hakkında Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2013 tarihli ve 2012/700 Esas, 2013/206 Karar sayılı kararıyla konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan cezalandırılmalarına karar verildiği, sanıkların kararı temyiz etmesi üzerine Yargıtay

3. Ceza Dairesinin 10.12.2015 tarihli ve 2015/29777 Esas, 2015/35513 Karar sayılı ilâmıyla konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun gece vakti işlendiği hususunda eksik inceleme yapılması gerekçesiyle bozulmasına karar verilmesi karşısında; hükümlü hakkında da konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan Yargıtayın bozma gerekçesiyle kanun yararına bozma yasa yoluna gelindiği anlaşılmış ise de. Yargıtay

3. Ceza Dairesinin 10.12.2015 tarihli kararının hükmü temyiz etmeyen hükümlüye de sirayet edecek olması, sirayet hükmünün uygulanması için temyiz etmeyen hükümlünün talepte bulunmasına gerek olmaması, kanundan kaynaklanan bir durum olması, bozma kararında sirayetin belirtilmemesinin kanuni bir eksiklik olmayıp, bu hususun Mahkemece kendiliğinden gözetilip uygulanabileceği ilkeleri gereğince Mahkemenin bu hükümlü yönünden sirayet sebebiyle yeniden duruşma açarak bozmada belirtilen ve kanun yararına bozma yasa yoluna gelen sebebi hükümlü hakkında uygulayabilecek olması,

kanun yararına bozma yasa yolunun uygulanabilmesi için hukuka aykırılığın giderilebilmesinde başka bir hukuki yolun olmaması gerektiğinden ve belirtilen bozma sebebinin kanun yararına bozma gerekçesi yapılamayacağından Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2013 tarihli ve 2012/700 Esas, 2013/206 Karar sayılı kararına karşı gelinen kanun yararına bozma talebinin reddine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 22.01.2013 tarihli ve 2012/6-1142 Esas, 2013/17 Karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun birden fazla kişiyle birlikte işlenmesi durumunda, anılan suçun uzlaşma kapsamı dışında kaldığı, somut olayda hükümlünün katılanlara karşı birden fazla kişiyle birlikte işlediği konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu işlediği nazara alındığında, bu suç yönünden uzlaştırma hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, uzlaştırma sağlandığından bahisle düşme kararı verilmesi,

3. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/3. maddesinin 2. cümlesindeki “Uzlaşma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmesi hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz." şeklinde düzenleme nazara alındığında, hükümlünün uzlaşma kapsamında olmayan konut dokunulmazlığının ihlâli suçu ile birlikte işlediği mala zarar verme suçundan uzlaştırma hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, uzlaştırma sağlandığından bahisle düşme kararı verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2013 tarihli ve 2012/700 Esas, 2013/206 Karar sayılı kararına yönelik KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE, 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Ankara

18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.08.2023 tarihli ve 2012/700 Esas, 2013/206 Karar sayılı kararına kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Ankara