KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2024/11 E., 2024/9756 K.
- Karar tarihi
- 11 Haziran 2024
- Konu
- Bilisim Suclari
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
- Hükümler
- Mahkûmiyet
- Temyiz edenler
- Sanıklar ve sanık ... müdafii
- Tebliğname görüşü
- Onama, bozma I - Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde,
Karar Detayı
492 kelime·2 dk okuma
Sanığın 16.12.2021 tarihli dilekçesindeki anlatımından, sanık müdafiinin de 30.03.2023 tarihli dilekçesindeki anlatımında temyiz talebi ile birlikte eski hale getirme isteminde bulunduklarının anlaşılması ve eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olması nedeniyle, Mahkemenin 22.02.2022 tarihli sanık ...'in temyiz istemine ilişkin ek kararının yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede.
Sanığın, yokluğunda verilen kararın tebliğ edildiği 18.02.2010 tarihinde askerde olması nedeniyle yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmıştır; ancak sanığın 04.04.2017 tarihli dilekçesi ile uzlaşma yasası kapsamından yararlanmak istediğinin anlaşılması karşısında, en geç 04.04.2017 tarihi itibariyle öğrendiği karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra sanığın 16.12.2021 tarihinde,
sanık müdafiinin de 30.03.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulundukları, hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın ve müdafiinin süresinde olmayan temyiz isteklerinin ve yerinde görülmeyen eski hale getirme isteklerinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak REDDİNE, II - Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde, Sanık hakkında kurulan hükmün;
karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,
Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğin usûlüne uygun olarak yapılabilmesi için daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usûllere göre bir tebligat yapılmış olması ve muhatabın adres kayıt sisteminde adresinin de bulunmaması gerektiği, aksi halde 35. maddeye göre tebligat yapılmasının mümkün olmayacağı değerlendirildiğinde, sanığın son bildirdiği adrese tebligat yapılmadığı, soruşturma aşamasında bildirdiği adresine yapılan tebligatın iade edilmesi üzerine,
aynı adrese Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebligat yapıldığının, ancak dosya kapsamına göre bu adrese usulüne uygun yapılmış bir tebligat bulunmadığından 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre yapılan tebligatın usulsüz olduğunun anlaşılması nedeniyle, sanığın öğrenme üzerine 05.04.2021 tarihli temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Hüküm tarihinde ...