Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/110 K.2025/11031

I. Katılan vekilinin temyiz isteminin incelemesinde

28.09.2023 tarihinde usulüne uygun olarak tefhim edilen hükmün katılan vekili tarafından 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310/1. maddesinde düzenlenen yasal bir haftalık süreden sonra temyiz edilmiş olduğu anlaşıldığından temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II. Sanık müdafiinin temyiz isteminin incelemesinde

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibari ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmeyen sanığın, katılanın soyut iddiası dışında, atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil olmadığı hâlde beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,