Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/11004 K.2024/17583

Başsavcılığının 18.07.2024 tarihli ve KYB-2024/67240 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Somut olayda, sanığın aynı konutta birlikte yaşamadığı kardeşine ait evden müştekiye ait para ve ziynet eşyalarını hırsızlaması şeklinde gerçekleşen olay sonucunda sanığın üzerine atılı konut dokunulmazlığının ihlali ve hırsızlık suçlarından mahkumiyetine karar verilmiş ise de; hırsızlık suçu açısından 5237 sayılı Kanun'un 167/2. maddesindeki "Bu suçların, haklarında ayrılık kararı verilmiş olan eşlerden birinin, aynı konutta beraber yaşamayan kardeşlerden birinin, aynı konutta beraber yaşamakta olan amca, dayı, hala, teyze, yeğen veya ikinci derecede kayın hısımlarının zararına olarak işlenmesi halinde;

ilgili akraba hakkında şikayet üzerine verilecek ceza, yarısı oranında indirilir." şeklindeki düzenleme ile sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunun şikayete tabi olduğunun anlaşılması karşısında, müşteki ...'ın 12/05/2022 tarihli anılan Mahkeme huzurunda vermiş olduğu sanıktan şikayetçi olduğuna dair beyanı gözetilerek yapılan incelemede, Dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı konut dokunulmazlığının ihlali ve hırsızlık suçlarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamında kaldığı halde, Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığınca 18/01/2022 tarih ve 2022/127 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı.

Mahkemesince anılan Kanun’un 254/1. maddesindeki “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması hâlinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca uzlaştırma işleminin yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukukî durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE - KARAR Hükümden sonra 02.12.2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı Kanun'un 167/2. maddesinde tanımı yapılan aynı konutta beraber yaşamayan kardeşe karşı hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı, ancak sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu hakkında verilen mahkûmiyet hükmü istinaf edilmeksizin kesinleşen inceleme dışı ... ile birlikte işlediği,

her ne kadar sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçu bakımından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 119/1-c maddesi uygulanmamış ise de, bu durumun usûl hükümleri bakımından beraberinde getireceği sonuçların doğmasına engel teşkil etmeyeceği, aynı Kanun'un 116/1 ve 119/1-c maddelerinde düzenlenen birden fazla kişi ile birlikte işlenen konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun uzlaşmaya tabî olmadığı,

5271 sayılı Kanun'un 253/3. maddesinde “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” hükmü uyarınca, aynı Kanun'un 116/1 ve 119/1-c maddelerinde düzenlenen birden fazla kişi ile birlikte işlenen konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun uzlaşma kapsamında olmaması nedeniyle, aynı Kanun'un 142/2-h ve 167/2. maddelerinde düzenlenen aynı konutta yaşamayan kardeşin işlediği hırsızlık suçu bakımından da uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı anlaşılmakla;

bu itibarla Yerel Mahkemenin sanık hakkında uzlaştırma prosedürünü uygulamamasında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla.