Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/11243 K.2024/13667

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, karar tarihinde başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanık hakkında verilen hükümlerin sanığın yüzüne karşı tefhim edildiği;

ancak sanığa yapılan yasa yolu bildiriminde, 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi nedeniyle usûlsüz olduğu, sanık müdafiinin 25.03.2022 tarihli dilekçesinde temyiz başvurusu ile birlikte eski hâle getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanık müdafiinin eski hâle getirme talebinin kabulü ile öğrenme üzerine yapmış olduğu temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317, maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde.

Sanığın, belirlenemeyen bir saatte şikâyetçinin ikâmetinin pencere camını kanırtarak ikâmete girmesi ve ev içerisindeki kilitli kasasının kilidi kırılıp içerisinden bir kısım ziynet eşyasını çalması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1, 151/1. maddelerinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları için öngörülen cezaların üst sınırlarına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 29.04.2012 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, II. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.Ancak.

Şikâyetçi, olay günü saat 19.00’da evden çıktığını, saat 02.30 sıralarında eve döndüğünde evinden hırsızlık yapıldığını anladığını belirttiği ve suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 21.03'de başlayıp 04.59'da bittiğinin anlaşılması karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık suçunun sanık lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden;