Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/11302 K.2024/16890

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, gündüz vakti temyiz dışı sanık ...gözcülük yaparken ...’ın evine girmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/1 ve 119/1-c maddelerinde belirtilen konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık dava zamanaşımının, 26.01.2010 olan sorgu tarihi ile 17.04.2024 olan mahkûmiyet tarihi arasında gerçekleştiği gözetilmeden sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,