Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/1138 K.2024/3821

Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.03.2023 tarihli ve 2023/3929 Esas sayılı iddianamesi ile; sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2.b.2, 142/2.h.2, 53 ve 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. Diyarbakır

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.05.2023 tarihli ve 2023/100 Esas, 2023/155 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 143 ve 58. maddelerinin uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı verilmek suretiyle, aynı Kanun’un 142/2-h, 143, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

11. Ceza Dairesinin, 10.07.2023 tarihli ve 2023/1722 Esas, 2023/1340 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafiinin istinaf istemi üzerine ; sanığa 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca atanan zorunlu müdafiinin karar duruşmasında hazır bulunması gerektiği ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına ilişkin araştırma yapılması gerekçeleri ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 4. Diyarbakır

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.09.2023 tarihli ve 2023/406 Esas, 2023/502 Karar sayılı kararı ile; bozmaya uyularak sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 5. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

11. Ceza Dairesinin, 17.11.2023 tarihli ve 2023/2658 Esas, 2023/2073 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz istemleri, müvekkilin olay nedeniyle pişman olduğuna, bu çerçevede zararı da giderdiğine, müvekkilin geçmişine bakılacak olursa bu yaşına kadar herhangi bir suça karışmadığına, herhangi bir suçtan sabıkası bulunmadığına, özellikle hırsızlık gibi yüz kızartıcı bir suçtan ne kendisinin ne de ailesinin hiçbir alakası bulunmamakla birlikte psikolojik sorunları bulunduğuna, yaşamış olduğu psikolojik sorunlar sebebiyle işbu yüz kızartıcı suçu işlemiş olduğuna ancak işbu suçu işlerken ne yaptığının farkında olmadığına, hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

daha önce sabıkası bulunmayan müvekkil açısından atılı suça ilişkin beraat kararı verilmesine aksi hâlde lehe hükümlerin uygulanması ve müvekkil hakkında ceza indirimine karar verilmesine gerektiğine, 2.Sanığın temyiz istemleri, olayla alakalı olarak mal zararı olmaması ve şikâyetçinin olmaması göz önüne alındığında verilen cezanın ölçülü olmadığına, ayrıca 58. madde tekerrür hükümlerinin esas alınarak ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre cezasını infaz edecek olmasının da ailesini mağdur edeceğine, daha önce bozma üzerine tekrar aynı cezanın verilmesi ve tutukluluk halinin devam etmesi kendisini mağdur ettiğine,

cezada indirim yapılarak tutukluluk halinin kaldırılmasına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Mahkemece sanığın olay günü gece vakti sayılan 19.04 sıralarında Ninova AVM de bulunan LCW mağazası içerisinde şikâyetçiye ait cep telefonunu şikâyetçinin dış cebinden el çabukluğuyla aldığı ve olay yerinden ayrıldığı, 25.02.2023 günü polisler tarafından yakalandığı, sanığın alınan savunmasında suçlamayı kabul ettiği tespit edilerek sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmuştur. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dava dosyası kapsamı, tutanaklar, sanığın atılı suça yönelik ikrar içeren ifadesi karşısında, eylem sübuta ermekle, sanık hakkında mahkûmiyet kararı kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiş, hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanması bakımından ise mahkemece, "sanığın geçmişi, suça eğilimli bir kişi olması, dosyaya yansıyan kişiliği, fiilden sonraki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri ve mahkememizce sanık hakkında olumlu kanaat oluşmaması nedeniyle sanık hakkında takdiren TCK'nun 62/1. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına.." şeklinde karar verildiği,

ilgili hükmün uygulanmamasına dayanak olan gerekçenin yerinde, yeterli ve kanunî olduğu, sanık suça konu telefonu sattığı kişiyi söylemekle iadesini sağlamış ise de, iyiniyetli 3. kişinin zararını gidermemesi nedeniyle hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasında hukuka aykırılık bulunmamış, sanık müdafiinin kararın hakka, hukuka, usule aykırı olduğuna ve eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.Ancak.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesinde belirlenen ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilemeyeceği bu hususun 5275 sayılı Kanun'un 108/4. maddesi uyarınca infaz hâkiminin görevi kapsamında infaz aşamasında değerlendirilebileceğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

11. Ceza Dairesinin, 17.11.2023 tarihli ve 2023/2658 Esas, 2023/2073 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden ve bu hususun 5271 sayılı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasından “cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ibaresinin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Diyarbakır