Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/76 K.2024/2729

Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.05.2023 tarihli ve 2023/29008 Esas No'lu iddianamesi ile sanık hakkında, olay günü çilingir olan amcası katılana ait iş yerinin kendilerinde bulunan yedek anahtarı ile iş yerine girip buradan çok sayıda işlenmemiş anahtar, kilit göbeği ve kilit gibi malzemeler ile birlikte katılanın ikameti önünde park halinde bulunan aracına ait yedek anahtarı, bu anahtarla da söz konusu aracı çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 53/1 maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ankara 66. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2023 tarihli ve 2023/356 Esas ve 2023/374 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d-h maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1 maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve aynı Kanun'un 58. maddesi gereği cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

15. Ceza Dairesinin, 02.10.2023 tarihli ve 2023/2532 Esas, 2023/3171 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın ve müdafiisinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, amacının hırsızlık olmadığına, amcası katılana ait aracı kız arkadaşı ile birlikte gezip, eğlenip geri getirmek maksadıyla aldığına, lehine olan hükümlerin uygulanmadığına, hakkında hırsızlık değil, güveni kötüye kullanma suçundan ceza verilmesi gerektiğine, Sanık müdafiinin temyiz istemi, katılanın, eskiden de hırsızlık yaptığını bildiğini beyan ettiği yeğeninin yaşadığı evde iş yerinin anahtarının bulundurması nedeniyle ifadelerinin mesnetsizdir olduğuna ve samimi olmadığına, katılanın suça konu malzemelerden bir kısmının iade edildiğini belirtmesine rağmen,

bu husus hesaba katılmadan verilen cezanın yerinde olmadığına, daha önce amcasının aracını ödünç alan müvekkilinin yine aracı ödünç aldığına, yapılan değerlendirmenin eksik ve hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın amcası olan ve çilingirlik yapan katılanın aracını ikametine ait açık otoparka park ettiği, aracın yedek anahtarının iş yerinde, iş yerinin yedek anahtarının ise kardeşi Ziya’nın evinde olduğu, suç tarihinde aracın yerinde olmadığını görünce daha önceden de hırsızlık yaptığını bildiği yeğeni olan sanık ...’ın çalmış olabileceğini düşündüğü,

kardeşi Ziya ile irtibata geçtiği, Ziya'nın evi kontrol ettiğinde katılanın iş yerinin yedek anahtarının evde olmadığını tespit ettiği, bunun üzerine katılanın aracın yedek anahtarının bulunduğu iş yerini kontrol ettiği, aracın yedek anahtarı ile beraber iş yerinde bulunan 500 adet işlenmemiş anahtarın, 30 adet çelik kapı göbeğinin, maymuncuk makinasının çalındığını gördüğü, ayrıca araçta bulunan 30 adet kapı göbeğinin, 9 adet kilidin, 1 adet spiral makinasının, 1 adet matkabın, 2 adet pompanın, 2 adet kuyumculuk setinin ve 1 adet el takım çantasının da araç ile beraber çalındığını anladığı ve şikâyetçi olduğu,

sanığın kendi evlerinde bulunan amcası olan katılana ait dükkânın yedek anahtarını evden alıp dükkâna gittiği, iş yerinden de aracın yedek anahtarını alarak aracı ve içindeki eşyaları çaldığı Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. Sanık üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir. 08.05.2023 tarihli olay, yakalama, rızaen teslim ve muhafaza altına alma tutanağı, 08.05.2023 tarihli ekspertiz raporu dava dosyasında mevcuttur. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın ikrarı, katılan beyanı ve dosya kapsamına göre, katılanın iş yerinin yedek anahtarını kardeşine emaneten bırakmış olduğu, sanığın babasının ve amcası olan katılanın bilgisi ve rızası dışında bu anahtarı alarak katılanın iş yerine girdiği,

buradaki bir kısım malzemeler ile katılanın aracının yedek anahtarını, bu anahtar ile de katılanın ikameti önünde park halinde bulunan aracını alarak Bartın iline gittiği, burada kendisini durdurmak isteyen polislerin dur ihtarına uymayarak kaçtığı ve kaza yaparak durması sonucu yine yaya olarak kaçmaya çalıştığı anlaşıldığından sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğuna ilişkin kabulde isabetsizlik görülmemiş.

İlk Derece Mahkemesince gösterilen gerekçe ve tüm dosya içeriği birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğunun, suç unsurlarının bulunduğunun ve katılanın zararının karşılanmadığının kabulünde, "sanığın adli sicil kaydından anlaşılan kişilik özellikleri, dosya kapsamından anlaşılan sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki gözlemlenen davranışları, cezanın sanığın üzerindeki olası etkileri bir arada değerlendirildiğinde" şeklindeki yeterli gerekçe ile 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesinde,

sanık hakkında verilen tutuklama kararı ile kurulan mahkumiyet hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir. Sanık ve müdafiinin diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak.

Sanık hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesinde belirlenen ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilemeyeceği bu hususun 5275 sayılı Kanun'un 108/4. maddesi uyarınca infaz hakiminin görevi kapsamında infaz aşamasında değerlendirilebileceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

15. Ceza Dairesinin, 02.10.2023 tarihli ve 2023/2532 Esas, 2023/3171 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasından “... cezanın infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ibaresinin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara