Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/11541 K.2025/18479

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, dosya kapsamında atılı suçu işlediğine dair tanık beyanı dışında hiçbir somut delilin bulunmadığına, benzer suçlardan daha önce ceza almış olmasının atılı suçu işlediği anlamına gelmeyeceğine, sanık müdafiinin temyiz isteminin, müvekkikinin işlediği iddia olunan suçun yasal koşullarının oluşmadığına, delillerin yetersiz olduğuna, sanık lehine hiçbir hükmün uygulanmadığına, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede, Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,