Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/11637 K.2024/14586

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Anamur Cumhuriyet Başsavcılığının 22.03.2015 tarihli ve 2015/408 Esas No.lu iddianamesi ile sanığın şikâyetçiye ait kredi kartının bilgilerini kullanarak bilgisi haricinde çevirim içi alışveriş sitesinden 1.980,00 TL tutarında alışveriş yaptığı iddiasıyla hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-e maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. Anamur

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2016 tarihli ve 2015/310 Esas, 2016/466 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-e, 168/2, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz istemi kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir. 2. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 245/1. maddesinde düzenlenen banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçuna uyduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın şikâyetçiye ait kredi kartının bilgilerini tespit edilemeyen bir şekilde elde ettiği, 27.09.2014 günü www.n11.com isimli çevirim içi alışveriş sitesinden şikâyetçiye ait kredi kartı bilgilerini kullanmak suretiyle 1.980,00 TL tutarında cep telefonu satın alarak nişanlısı olan tanık M.Ö.'nün adresine gönderdiği, sanığın bahse konu kredi kartının müşterisi olan F.Ü.'ye ait olduğuna dair savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu kabulüyle atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

2. Bahse konu alışverişin dökümünü gösterir banka kayıtları, Telekomünikasyon İletişim Başkanlığından elde edilen kayıtlar, tanık beyanları dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1.Sanık hakkında hükmolunan ceza miktarı dikkate alındığında hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50. ve 51. maddelerinin ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesinin uygulanmasının yasal olarak olanaklı olmadığı anlaşıldığından ve eylemin sübûtuna ilişkin mahkeme gerekçesinde isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

2. Şikâyetçiye ait kredi kartı bilgileri temin edilerek www.n11.com adlı internet adresinden alışveriş yapılması biçiminde gerçekleşen eylemin, 5237 sayılı Kanun'un 245/1. maddesinde düzenlenen "banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması" suçunu oluşturacağı gözetilmeden sanık hakkında aynı Kanun'un 142/2-e maddesi gereğince hüküm kurulması,

3. Sanığın, şikâyetçinin zararını kovuşturma aşamasında karşıladığı kabul edilerek hakkında hükmolunan cezadan isabetli olarak 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılmasına rağmen uygulama maddesinin 168/1 olarak gösterilmesi, 4. 27.09.2014 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 14.10.2014 olarak belirtilmesi, Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2), (3) ve (4) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle Anamur