Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/1179 K.2025/2900

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. Konut dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116. maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten sonra aynı Yasa'nın 119/1-c maddesi uyarınca, temel cezanın 1 kat artırılması ile 12 ay hapis cezası yerine 1 yıl hapis cezasına hükmolunması, sonuç cezaya etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle Tebliğname'ye uygun olarak hükmün ONANMASINA,