Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/11955 K.2025/6523

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığa 07.06.2012 tarihli kararın 7201 sayılı Kanun'un 35. maddesine göre tebliğ edildiği ve tebliğin usulüne uygun olmadığı anlaşıldığı,

ayrıca Akyazı Asliye Ceza Mahkemesinin 09.05.2016 tarihli ve 2010/611 sayılı yazısı ekinde gerekçeli karar ve Yargıtay ilâmının sanığa tebliğinin istenmesi üzerine 16.05.2016 tarihli tebliğ tebellüğ belgesine göre Yargıtay ilamı ve gerekçeli kararın sanığa Ceza İnfaz kurumu idaresi tarafından 16.05.2016 tarihinde "almak" suretiyle tebliğ edildiği bu tebliğin de usulüne uygun olmadığı, bunun üzerine sanığın, hakkında kurulan 07.06.2012 tarihli hükme yönelik 10.11.2016, 22.03.2017 ve 16.01.2023 tarihli temyiz istemlerinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 05.04.2009 yerine 06.04.2009 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Şikâyetçinin ikametine tespit edilemeyen bir saatte girilerek suça konu paranın çalınması şeklindeki hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından sanığın eylemlerine uyan ve 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b ve 116/1, 119/1-c maddelerinde düzenlenen cezaların üst sınırlarına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımı süresinin, suçun işlendiği 05.04.2009 tarihinden, inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,