Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/1201 K.2024/3896

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin cezanın adil olmadığına, olayı kendisinin yapmadığına, mağdur olduğuna ve beraat etmesi gerektiğine ilişkin olduğu, sanık müdafiinin temyiz isteminin ise esas ve usûl açısından kararın hukuka aykırı olduğuna, müvekkilinin suçu işlediğine dair somut ve inandırıcı delil olmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

Hüküm tarihinde farklı yargı çevresinde bulunan Gemlik Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanığa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, ilk derece mahkemesinde hükmün açıklandığı 10.03.2022 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,