Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/12125 K.2025/1647

Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı,

dosya içeriğine göre, Ankara 45. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.03.2022 tarih, 2021/1297 Esas, 2022/318 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf istemi üzerine yapılan inceleme neticesinde, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 21.03.2023 tarihli ve 2022/1266 Esas,

2023/977 Karar sayılı kararı ile,''UYAP kayıtlarına göre hüküm tarihinde başka suçtan Sincan 3 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ve duruşmadan vareste tutulmayı talep etmediği anlaşılan sanığın karar duruşmasında hazır edilmeksizin ya da SEGBİS aracılığı ile savunması alınmadan yokluğunda yargılamaya devamla mahkumiyetine karar verilerek CMK'nın 289/1-e maddesinin ihlal edilmesi, Kabul ve uygulamaya göre de;

sanığın adli sicil kaydında bulunan Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02.06.2020 tarihinde kesinleşen, 2018/823 esas 2019/316 karar sayılı ilamı ile "Basit yaralama" suçundan hükmedilen 5 ay hapis cezasına ilişkin ilamda da tekerrür hükümleri uygulandığından sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması gerekirken, Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/1145 esas, 2015/459 karar sayılı ilamı tekerrüre esas alınmak suretiyle 1. kez mükerrir sayılması,

hukuka aykırı olup, o yer Cumhuriyet savcısının istinaf iddiası bu itibarla yerinde görüldüğünden CMK'nın 289/1-e, 280/1-e maddeleri uyarınca'' ilişkin hükmün bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının 5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-e-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği,

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek;Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 21.03.2023 tarihli ve 2022/1266 Esas, 2023/977 Karar sayılı bozma kararı ile bozma kararı üzerine verilen Ankara 45. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2024 tarih, 2023/411 Esas,

2024/366 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g. maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükmün bozulmasına karar verilmesi,