Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/12344 K.2024/17814

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilen kararın, sanığın kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine tebliğe çıkarıldığı, Mahkemece bu tebligatın akıbeti beklenmeden sanığın ifade adresi ile aynı olan MERNİS adresine MERNİS şerhli olarak tebligatın da çıkarıldığı ve ilk çıkarılan tebligatın 17.06.2015 tarihinde BİLA tebliğ olarak döndüğü,

ikinci çıkarılan MERNİS şerhli tebligatın ise 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre 17.06.2015 tarihinde tebliğ işleminin yapıldığı anlaşılmış ise de, UYAP'tan ve dosya kapsamından yapılan incelemede, ilâmın kesinleştirilerek infaza gönderilmesinden sonra sanığın 24.12.2015 tarihinde cezaevine girdiği ve temyize konu cezayı 03.11.2017 tarihinde infaz ettiği; hesap hatasının düzeltimine ilişkin Mahkemenin 29.12.2015 tarihli ek kararının sanığa 29.12.2015 tarihinde tebliğ edildiği ve sanığın 06.01.2016 tarihli dilekçesi ile ek karara itiraz etmediğini bildirdiği,

devamla sanığın 07.09.2016, 06.10.2016, 14.02.2017 vd tarihli mahsup talepli dilekçeler verdiği, mahsup talebinin reddine ilişkin Mahkemenin 01.03.2017 tarihli ek kararının da sanığa 02.03.2017 tarihinde tebliğ edildiği hususları birarada nazara alındığında;