KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2024/12349 E., 2024/19684 K.
- Karar tarihi
- 12 Aralık 2024
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi EK KARAR
- Tarihi
- 28.12.2017
- Sayısı
- 2017/1499 E., 2017/1539 K. ŞİKÂYETÇİ :
- Suçlar
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
- Hükümler
- İstinaf başvurusunun esastan reddine, temyiz isteminin reddi
- Tebliğname görüşü
- Temyiz isteminin reddi, bozma I- Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden; Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 14.11.2017 tarihli ve 2017/1499 Esas, 2017/1539 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen ve usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi
Karar Detayı
436 kelime·2 dk okuma
Kanunu’nun 291. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 13.12.2017 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu.
Dairemizin 28.03.2024 tarih, 2024/4078 Esas, 2024/5127 Karar sayılı ilamı ile "Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi tarafından sanığa "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması" nedeni ile dosyanın iade edildiği,
sanığa ilgili ihtaratın ve tebliğin yapıldığı ancak sanığın aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde sunduğu dilekçenin temyiz nedenlerini içermediği anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, REDDİNE, II- Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden.
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 28.12.2017 tarihli ve 2017/1499 Esas, 2017/1539 Karar sayılı ek kararın.
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen.
“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca.