Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/12538 K.2024/20748

Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı,

dosya içeriğine göre, Avanos Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2023 tarihli ve 2022/872 Esas, 2023/398 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik duruşma açılmaksızın yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 17.10.2023 tarihli ve 2023/3122 Esas, 2023/3335 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan hükümde, eylemlerin gündüz vakti işlenmesine rağmen gece vakti işlendiği kabul edilerek fazla ceza tayin edilmesi ve sanık hakkında TCK'nın 168. maddesinin uygulanma şartlarının değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verildiği;

ancak bu bozma kararının aynı Kanun’un 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin duruşma açarak karar vermek yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağı bulunmadığı gözetilerek.

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 17.10.2023 tarihli ve 2023/3122 Esas, 2023/3335 Karar sayılı bozma kararı ile bozma kararı üzerine verilen Avanos Asliye Ceza Mahkemesinin 06.02.2024 tarihli ve 2023/944 Esas, 2024/130 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g. maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükümlerin bozulmasına karar verilmesi,