Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/12542 K.2025/5290

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Daha önce üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olan ve suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesinin mümkün olduğu gözetilerek;

suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin, 30.11.2023 tarihli duruşmada suça sürüklenen çocuk hakkında lehe hükümlerin uygulanması isteği, 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi uyarınca erteleme hükümlerinin uygulanması talebini de içerdiği hâlde, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği dikkate alınıp tekrar suç işleyip işlemeyeceği konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek cezasının ertelenip ertelenmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, “verilen cezanın süresi bakımından yasal şartları oluşmadığı” şeklindeki yeterli olmayan gerekçe ile cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,