Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2024/13069 E. , 2025/3523 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/2073 E. 2024/1428 K. ŞİKÂYETÇİ : Ahmet Hatttapoğlu SUÇ: Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerin
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2024/13069 E. , 2025/3523 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/2073 E. 2024/1428 K. ŞİKÂYETÇİ : Ahmet Hatttapoğlu SUÇ: Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin "aleyhine olabilecek hiçbir delil ve beyan olmadığı hâlde cezalandırıldığına, atılı suçtan beraat etmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Hatay 3. Asliye Ceza Mahkemesince sanık hakkında ilk olarak hükmedilen 14.09.2021 tarihli ve 2020/97 Esas ve 2021/540 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünün sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince duruşma açılmaksızın, 27.12.2022 tarihli ve 2021/2654 Esas, 2022/2452 Karar sayılı karar ile " sanık hakkında TCK'nın 142/2-g ve 143. maddelerinin uygulanması nedeniyle bu maddelerde öngörülen cezanın alt sınırı gözönüne alındığında 5271 sayılı CMK'nın 150/3.maddesi gereğince barodan atanan zorunlu müdafii eşliğinde yasal hakları hatırlatılarak savunması alınmadan yargılamaya devamla karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 188/1 ve 289/1-e maddesine aykırı davranılması; sanığın 05/02/2020 tarihinde tutuklandığı 24/03/2020 tarihinde tahliye edildiği, cezaevi bilgilerini içeren UYAP kayıtlarına göre sanığın tahliye edildikten sonra ceza evinden çıkmadığının anlaşılmasına karşın ilgili ceza evinden tutukluluk sürelerinin infaz görüp görmediği sorulmaksızın bu sürelerin TCK'nın 63. maddesine aykırı olarak cezasından mahsubuna karar verilmesi; sanık hakkında Hırsızlık suçundan TCK'nın 142/2-g, 143/1 maddeleri uygulanarak belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından TCK'nın 62/1 maddesi gereğince yapılan 1/6 oranında indirim neticesinde 6 yıl 3 ay yerine, hesap hatası yapılarak 5 yıl 15 ay hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayin edilmesi" gerekçeleriyle sanık hakkındaki hükmün bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının aynı Kanun’un 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda anılan hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek; Hatay 3. Asliye Ceza Mahkemesince sonradan hükmedilen 14.11.2023 tarihli ve 2023/43 Esas, 2023/321 Karar sayılı karar ile Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 27.12.2022 tarihli ve 2021/2654 Esas, 2022/2452 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda sanık hakkında yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.