Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/1327 K.2024/11516

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.01.2024 tarihli ve KYB-2024/3226 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun "Sanığın duruşmadan bağışık tutulması" başlıklı 196. maddesinde yer alan, "(1) Mahkemece sorgusu yapılmış olan sanık veya bu hususta sanık tarafından yetkili kılındığı hâllerde müdafii isterse, mahkeme sanığı duruşmada hazır bulunmaktan bağışık tutabilir." şeklindeki düzenleme ile,

Benzer bir olayla ilgili Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05/07/2022 tarihli ve 2022/6-266 esas, 2022/522 sayılı ilamında yer alan, "...Uşak E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve talimat Mahkemesinde yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmasına rağmen, Mahkemece hakkında bağışık tutulma yönünde herhangi bir karar verilmeyen sanık ...’nın, hükmün açıklandığı 18.09.2013 tarihli son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mahkûmiyetine karar verilmesi savunma hakkının sınırlandırılması niteliğindedir. ..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Somut olayda, yargılama aşamasında sanığın savunmasının 08/12/2022 tarihli duruşmada Mahkemesince alındığı, savunmasının alındığı sırada sanığın başka suçtan hükümlü olduğu, kısa kararın sanığın yokluğunda verildiği, karar tarihi itibariyle de başka suçtan Denizli T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 196. maddesi uyarınca savunmasında duruşmalardan vareste tutulmaya yönelik talebi bulunmasına rağmen Mahkemece adı geçen sanık hakkında bağışık tutulma yönünde herhangi bir karar verilmediği gözetilerek, kısa kararın okunduğu oturumda hazır edilmeksizin savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Hükümlünün 08.12.2022 tarihli beyanında duruşmalardan bağışık tutulmayı istediğini beyan etmesi karşısında yoklukta verilen kararda bir isabetsizlik görülmemesi nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR