Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/13631 K.2025/1167

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I.Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, II.Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede. Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Sanığın adli sicil kaydına göre, Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.04.2009 tarihli, 2008/516 Esas, 2009/551 Karar sayılı ilâmına konu hırsızlık suçundan verilmiş 2 yıl hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Merzifon Sulh Ceza Mahkemesinin 16.01.2013 tarihli ve 2011/511 Esas, 2013/44 Karar sayılı suçtan mahkûmiyet kararı bulunan ilâmın tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.04.2009 tarihli 2008/516 Esas, 2009/551 Karar sayılı ilamında yer alan hırsızlık suçundan verilip 26.05.2009 tarihinde kesinleşen, 2 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,