Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/13771 K.2024/17787

Başsavcılığının 27.09.2024 tarihli ve KYB-2024/96204 sayılı kanun yararına bozma isteminin; " 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesinde yer alan, "İşlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır." şeklindeki düzenleme ile, Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay

6. Ceza Dairesinin 30/06/2022 tarihli ve 2021/14799 esas, 2022/10455 karar sayılı ilamında yer alan, "...Sanığın gözlük kullanan katılanın yüzüne yumruklar atması sonucunda katılanın yaralanması ve gözlüğünün kırılması şeklinde gerçekleşen olayda;

sanığın eyleminin tek fiil olduğu ve bu suretle, tek olan eylem sonucunda hem katılana karşı mala zarar verme suçunun, hem de yaralama suçunun meydana geldiği sabit olup bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 44. maddesinin uygulanması ve fikri içtima hükümleri gereğince meydana gelen suçların en ağırı olan mala zarar verme suçundan dolayı cezalandırılması gerektiği gözetilmeden.." şeklindeki açıklamalar birlikte nazara alındığında, Somut olayda, sanığın katılan ...'ın kullanımında olan araca ateş etmesi üzerine,

kurşunların bir kısmının araca bir kısmının ise katılana isabet etmesi sonucunda, aracın zarar gördüğü ve katılanın yaralandığı, inceleme dışı silahla kasten yaralama suçundan dolayı İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 04/02/2022 tarihli iddianamesi ile kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonunda, İzmir

24. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/06/2022 tarihli ve 2022/125 esas, 2022/565 sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği, anılan kararın istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 31/05/2023 tarihli ve 2022/3151 esas, 2023/1368 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleştiği, Adı geçen sanığın inceleme konusu mala zarar verme suçundan dolayı açılan kamu davası üzerine yapılan yargılama sonunda, İzmir

31. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/04/2023 tarihli ve 2022/273 esas, 2023/283 sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verildiği, anılan kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmakla, Dosya kapsamına göre, sanığın katılanın kullanımında olan araca ateş etmesi üzerine hem aracın zarar görmesi hem de katılanın yaralanması sebebiyle tek fiili ile hem mala zarar verme suçu hem de silahla kasten yaralama suçunun oluşmasına sebebiyet verdiği,

bu nedenle sadece en ağır cezayı gerektiren silahla kasten yaralama suçundan dolayı ceza verilmesi gerektiği, nitekim anılan suçtan daha önce ceza verildiği gözetilerek mala zarar verme suçu yönünden açılan davada hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir.

2. Sanığın yokluğunda verilen kararın bilinen en son adresine 27.04.2023 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre kayınvalidesine tebliğ edildiği, UYAP'tan yapılan incelemede sanığın tebligat tarihinde Menemen Kapalı T Tipi Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğunun anlaşılması nedeniyle yapılan tebligatın usûlsüz olduğu tespit edilmiştir.

3. Sanık tarafından inceleme konusu karara yönelik 31.01.2024 tarihli dilekçeyle eski hâle iade talebinde bulunulduğu, eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Kanun'un 42/1. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesinin ilgili dairesine ait olmasına göre dosyanın istinaf yoluyla Bölge Adliye Mahkemesince incelenmesi gerektiğinden inceleme konusu hükmün kesinleşmediği anlaşılmıştır.

4. Henüz kesinleşmediği belirlenen inceleme konusu hükmün, istinaf yoluna tabi olduğu, olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma talebine konu edilemeyeceği belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR