Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/13380 K.2025/3947

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma sonrası kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 07.10.2020 tarihinde suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 03.11.2020 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde 27.03.2023 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle suça sürüklenen çocuğun yargılanarak mahkûmiyetine karar verildiği ve mahkumiyet kararının kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 13.02.2020 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından lehe olarak temyiz edilen 22.10.2015 tarihli kararda suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası verildiği, verilen hapis cezasının ertelendiği, aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bu kararın, bozmadan sonra kurulan 10.07.2024 tarihli hükümde, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMK'nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;