Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/13775 K.2024/17791

Başsavcılığının 02.10.2024 tarihli ve KYB-2024/97255 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "1-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçu yönünden uzlaştırma hükümlerinin uygulanması talebinin kabulü ile dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesine ilişkin İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/06/2023 tarihli ve 2008/502 esas, 2009/819 sayılı ek kararına yönelik yapılan incelemede.

Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçunun uzlaştırma kapsamında olmasına rağmen, uzlaştırma teklif formları düzenlenmediği ve anılan Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/11/2009 tarihli kararının, Yargıtay

22. Ceza Dairesinin 22/06/2015 tarihli ve 2015/4215 esas, 2015/2351 karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleştiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi kapsamında anılan Dairenin onama ilâmına karşı itiraz yoluna başvuru hususunun değerlendirilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, suç ve asıl karar tarihinde de uzlaştırma kapsamında bulunan iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden İstanbul Anadolu

17. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/06/2023 tarihli ek kararı ile dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesine karar verilmesinde, 2-Mala zarar verme suçu yönünden İstanbul Anadolu 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/07/2023 tarihli ve 2023/1013 değişik iş sayılı kararına yönelik yapılan incelemede. Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay

13. Ceza Dairesinin 19/04/2018 tarihli ve 2018/2207 esas, 2018/6087 karar sayılı ilamında yer alan "06.12.2006 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak 5560 sayılı Kanunun 6. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesine eklenen 4. fıkra gereğince “Hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla konut dokunulmazlığının ihlali veya mala zarar verme suçunun işlenmesi halinde, bu suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılabilmesi için şikâyet aranmaz.” ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'uzlaşma' başlıklı 253/3. maddesinin suç tarihi itibariyle, "Soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olsa bile,

etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda, uzlaştırma yoluna gidilemez.

Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklinde düzenlenmesi karşısında, 30/10/2008 olan suç tarihi itibarıyla, hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla işlenen mala zarar verme suçunun şikayete tabi olmadığı gibi 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesine göre “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar” kapsamında olduğundan uzlaşma hükümlerine tâbi olmadığı anlaşılmakla,

itirazın bu nedenle reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden KABULÜ ile...BOZULMASINA.." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, 5271 sayılı Kanun'un 253/3. maddesinin 2. cümlesinde yer alan,“Uzlaşma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmesi hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki hükmün, suç tarihi olan 18/01/2008 tarihinden sonra 09/07/2009 tarihinde yürürlüğe girdiğinden bahisle İstanbul Anadolu

12. Ağır Ceza Mahkemesince mala zarar verme suçunun uzlaştırma hükümlerine tabi olduğu gerekçesi ile itirazın kabulüne karar verilmiş ise de, suç tarihi itibarıyla, 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin 3. fıkrasında “Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olsa bile,

etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda, uzlaştırma yoluna gidilemez...." şeklinde düzenlemenin bulunduğu ve 5237 sayılı Kanun’un 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun aynı Kanun’un 168. maddesine göre “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar” kapsamında olduğundan uzlaşma hükümlerine tâbi olamayacağı, 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin 3. fıkrasındaki “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile yürürlükten kaldırıldığı ancak, “Uzlaşma kapsamına giren bir suçun,

bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmesi hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki hükmün yürürlükte olması nedeniyle, suç tarihinde uzlaştırma kapsamına girmeyen nitelikli hırsızlık suçuyla birlikte işlenmiş ve etkin pişmanlık hükümlerine tabi olan mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamında olmadığı gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

I-Hükümlü hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden uzlaştırma hükümlerinin uygulanması talebinin kabulü ile dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesine ilişkin İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2023 tarihli ve 2008/502 Esas, 2009/819 sayılı Karar sayılı ek kararına yönelik yapılan incelemede.

Hükümlü hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun uzlaştırma kapsamında olmasına rağmen, uzlaştırma teklif formları düzenlenmediği ve anılan Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.11.2009 tarihli kararının, Yargıtay

22. Ceza Dairesinin, 22.06.2015 tarihli ve 2015/4215 Esas, 2015/2351 Karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleştiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi kapsamında anılan Dairenin onama ilâmına karşı itiraz yoluna başvuru hususunun değerlendirilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, suç tarihinde uzlaştırma kapsamında bulunan iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden İstanbul Anadolu

17. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2023 tarihli ek kararı ile dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür. II. Mala zarar verme suçu yönünden İstanbul Anadolu 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.07.2023 tarihli ve 2023/1013 Değişik İş sayılı kararına yönelik yapılan incelemede.

5271 sayılı Kanun'un 253/3. maddesinin 2. cümlesinde yer alan, “Uzlaşma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmesi hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki hükmün, suç tarihi olan 18.01.2008 tarihinden sonra 09.07.2009 tarihinde yürürlüğe girdiğinden bahisle İstanbul Anadolu

12. Ağır Ceza Mahkemesince mala zarar verme suçunun uzlaştırma hükümlerine tabi olduğu gerekçesi ile itirazın kabulüne karar verilmiş ise de, suç tarihi itibarıyla, 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin 3. fıkrasında “Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olsa bile,

etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda, uzlaştırma yoluna gidilemez...." şeklinde düzenlemenin bulunduğu ve 5237 sayılı Kanun’un 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun aynı Kanun’un 168. maddesine göre “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar” kapsamında olduğundan uzlaşma hükümlerine tâbi olamayacağı, 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin 3. fıkrasındaki “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile yürürlükten kaldırıldığı ancak, “Uzlaşma kapsamına giren bir suçun,

bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmesi hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki hükmün yürürlükte olması nedeniyle, suç tarihinde uzlaştırma kapsamına girmeyen nitelikli hırsızlık suçuyla birlikte işlenmiş ve etkin pişmanlık hükümlerine tabi olan mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamında olmadığı gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2023 tarihli ve 2008/502 Esas, 2009/819 Karar sayılı kararı ile İstanbul Anadolu