Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/14043 K.2025/2815

Kanunu’nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 24.06.2024 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak REDDİNE, II.Sanık Müdafiinin Temyiz İsteminin İncelenmesi Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 307/3. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin; suçun unsurlarının oluşmadığına ve etkin pişmanlığa ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Sanık tarafından işlendiği sabit olan 20.09.2016 tarihli eylemde sanığın elindeki çantaya bebek mamalarını koymaya başladığı esnada iş yeri görevlisi tarafından müdahale edilmesi nedeniyle eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı ve sanığın özgülenen kastının tespit edilemediği dikkate alınarak Tebliğname'deki 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanması gerektiğinden bahisle bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri görülmemiştir. Ancak.

1.Sanığın zorunlu müdafi huzurunda 05.06.2024 tarihli savunmasında 16.09.2016 ve 20.09.2016 tarihlerindeki eylemleri kendisinin gerçekleştirdiğine, diğer eylemleri ise kendisinin gerçekleştirmediğine, bu eylemlere ilişkin kamera görüntülerindeki şahsın kendisi olmadığına dair savunmaları dikkate alınarak dosya içerisinde bulunan 21.09.2016 tarihli Görüntü Ön İnceleme Tutanağı'nın tetkikinde 08-11.09.2016 tarihli görüntülerdeki şahıs ile 16-20.09.2016 tarihli görüntülerdeki şahsın aynı kişi olduğuna dair bir şüphenin hasıl olduğu,

nitekim tutanak içeriğinde de 08-11.09.2016 tarihli görüntülerdeki şahsın sanık ... olduğuna dair bir tespitin yapılmamış olduğu anlaşılmakla; her ne kadar bu husus hırsızlık suçunun zincirleme olarak gerçekleştiği noktasında bir şüpheye neden olmamakta ise de sanığın gerçekleştirdiği sabit olan 16-20.09.2016 tarihli eylemlerin gündüz vakti işlenmiş olması nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına yönelik olarak hangi eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiği gerekirse dosyanın bilirkişiye tevdi edilmesi suretiyle tespit edilip sonucuna göre sanığın hukukî durumunun tayin ve takdiri gerekirken

eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, 2.Sanığın bizzat pişmanlık göstererek şikâyetçinin zararını giderdiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilip tartışılmadan eksik gerekçe ile 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesinin uygulanması Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle değişik gerekçe ile Tebliğname'ye uygun olarak CMK'nın 307/5. maddesi gözetilerek BOZULMASINA,