Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/14393 K.2025/5386

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, sanık ...'ün temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği süresinde olduğu,

sanık ... kısa kararın açıklandığı 07.03.2024 tarihli duruşmada SEGBİS vasıtasıyla hazır edilerek hüküm yüzüne karşı verilmiş ise de, yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı CMK'nın 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi ve hükmün tebliğ edildiği tarihten itibaren 15 gün içinde temyiz edilebileceği belirtilmek suretiyle yanıltıldığı,

bu nedenle sanık ... müdafiinin 21.03.2024 tarihli temyiz isteğinin de süresinde olduğunun kabulü gerektiği, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre, sanıkların 13.11.2014 tarihinde şikâyetçi ... tarafından kullanılan park halindeki otobüsün yakıt deposundan mazot çaldıkları sırada, olayı gören tanığın bağırması üzerine sanıkların olay yerinden kaçmaya başladıkları, yaya olarak kaçmakta olan sanığın mazot doldurdukları bidonu yere atması ile bidondaki mazotun yere döküldüğü,

bu nedenle yere dökülen mazotla ilgili tasarruf olanağının kaybedilmesi nedeniyle eylemin tamamlandığı gözetilmeden, sanıklar hakkında şikâyetçi ...'e karşı işlenen hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesi uyarınca indirim yapılması ve sanıklar hakkında şikâyetçi ...'e karşı hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde,

5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 35. maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl 9 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62 maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sonucunda 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası yerine 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayinleri aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve bu nedenlerle Tebliğname'de bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

I- Sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet kararlarına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde, Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye kısmen uygun olarak ONANMASINA, II- Sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet kararlarına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde, Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak, Sanığın adli sicil kaydına göre Gölcük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.05.2009 tarihli ve 2008/389 Esas, 2009/194 Karar sayılı ilâmında yer alan hırsızlık suçundan verilip 09.09.2009 tarihinde kesinleşen 2 yıl 4 ay hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerekirken Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.04.2013 tarihli ve 2007/440 Esas, 2013/287 Karar sayılı ilâmına konu 2 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınması ve tekerrüre esas alınan ilâmın kesinleşme tarihi olan 19.11.2014'ün,

şikâyetçi ...'e yönelik eylemin suç tarihi olan 13.11.2014'ten sonra olması nedeniyle şikâyetçiye yönelik ... nedeniyle kurulan hükümlerde tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince hüküm fıkralarından tekerrür uygulamasına ilişkin kısımlar çıkarılarak yerine "sanık hakkında Gölcük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.05.2009 tarihli ve 2008/389 Esas,

2009/194 Karar sayılı ilâmında yer alan hırsızlık suçundan verilip 09.09.2009 tarihinde kesinleşen 2 yıl 4 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,