Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/14398 K.2025/477

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: İstanbul Anadolu 55. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18.01.2022 tarihli ve 2020/141 Esas, 2022/94 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında Türk Ceza Kanunun 142/2-b, 62, 53 maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezasına hükmedildiği yokluğunda verilen kararın sanığa 29.04.2022 tarihinde tebliğ edildiği ancak süresinde temyiz edilmediği belirtilerek 09.05.2022 tarihinde hükmün kesinleştirildiği,

sanığın 28.05.2024 ve daha sonraki dilekçeleri ile eski hale getirme talepli olarak hükmü istinaf etmesi akabinde İstanbul Anadolu 55. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.07.2024 tarihli ek kararı ile eski hâle getirme talebinin reddine karar verildiği, anılan ek kararın sanığa tebliği akabinde sanığın bahsi geçen ek karara yönelik itiraz başvurusunda bulunması üzerine İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.09.2024 tarihli ve 2024/896 Değişik İş sayılı kararı ile "istinaf yolu açık olduğundan karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği " belirlenerek yapılan incelemede.

Hakkında istinaf talebinde bulunulan 18.01.2022 tarihli İlk Derece Mahkemesi hükmünün Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden önce Yargıtay denetiminden geçmediği ve 5235 sayılı Kanun’un 25. ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin, 07.11.2015 tarih ve 29525 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan karar gereğince tüm yurtta 20.07.2016 tarihinde göreve başladığı dikkate alındığında, anılan hükmün 5271 sayılı Kanun'un 272. maddesi uyarınca olağan kanun yollarından istinafa tabi olduğu,

istinaf isteminin görevli ve yetkili Bölge Adliye Mahkemesi tarafından incelenmesinin gerektiği ve de aynı Kanun'un 42/1. maddesinde, “Süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hâle getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanık tarafından ileri sürülen eski hâle getirme istemi hakkında Bölge Adliye Mahkemesi ilgili ceza dairesince karar verilmesi gerektiği anlaşıldığından,