Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/14480 K.2024/20418

İzmir 5. Çocuk Mahkemesinin, 25.12.2013 tarihli ve 2013/518 Esas, 2013/1176 Karar sayılı kararının hükümlü tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Eski hâle getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisi, 5271 sayılı Kanun'un 42 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olduğundan ve suça sürüklenen çocuğun 24.04.2024 tarihli dilekçesindeki anlatımlardan temyiz başvurusu ile birlikte eski hâle getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılması ve eski hâle getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin,

aynı Kanun'un 42/1. maddesi gereği Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle talebin Dairemizce incelenmek üzere dosyanın gönderildiği belirlenerek yapılan incelemede.

Suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen mahkûmiyet hükümlerinin tebliği sırasında cezaevinde bulunan suça sürüklenen çocuğa karar içeriğinin okunup anlatılmak suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunduğu, ancak cezaevi idaresince suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen 16.01.2014 tarihli tebligat belgesi içeriğine göre gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuğa "bir suret verilmek suretiyle" tebliğ edildiği, bu işlemlerin CMK'nın 35/3. maddesinde öngörülen usûle uygun olmayıp geçersiz olduğu,

ayrıca hükmün yasa yolu bildiriminde sanığa CMK'nın 263. maddesine göre “bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin” belirtilmediği anlaşılmış ise de, UYAP kayıtlarından yapılan incelemede, suça sürüklenen çocuğun bulunduğu cezaevi aracılığı ile 26.03.2018 tarihli dilekçesiyle uzlaşma işlemlerinin uygulanmasını talep ettiği, söz konusu talebin mahkemenin 23.05.2018 tarihli Ek kararıyla reddedildiği,