Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/14711 K.2025/429

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü, Sanığın savunmasında suça konu bilgisayarın kendisine ait olmadığını beyan ettiği anlaşılmakla Tebliğnamedeki 1 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak, Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın neticeten 2 ay 15 gün hapis ve 500.00 TL adlî para cezası ile cezalandırıldığı, anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, sanık hakkında 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği, hükmedilen 3 ay hapis ve 140.00 TL adlî para cezasının sonuç olarak 2 ay 15 gün hapis ve 500.00 TL adlî para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 3 ay hapis ve 140.00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;