Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/14758 K.2025/2140

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.10.2024 tarihli ve KYB-2024/98302 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 116/1 ve 119/1-c. maddelerinde öngürülen cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı Kanun’un 66/1-e maddesi uyarınca asli zamanaşımı süresinin 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresinin ise anılan Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereğince 12 yıl olduğu, suç tarihinin 19/12/2007 olup, sanığın savunmasının 12/03/2010 tarihinde alındığı, sanık hakkında verilen 22/12/2015 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 30/12/2015 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde 30/09/2018 tarihinde yeniden suç işlediği,

5271 sayılı Kanun'un 231/8-son cümlesi gereğince 30/12/2015 ile 30/09/2018 tarihleri arasında (2 yıl 9 ay) dava zamanaşımı süresinin duracağı, denetim süresinde işlenen suçun tarihi olan 30/09/2018 tarihinden itibaren zamanaşımının yeniden işlemeye başlayacağı ve zamanaşımı süresinin sanığın sorgusunun yapıldığı tarihte son kez kesildiği nazara alındığında;

sorgunun yapıldığı 12/03/2010 tarihinden kararın verildiği 01/11/2023 tarihine kadar geçen 13 yıl 7 ay 19 gün süreden zaman aşımının durduğu süreler (2 yıl 9 ay) mahsup edildikten sonra 8 yıllık dava zamanaşımı süresinin ve suçun işlendiği 19/12/2007 tarihinde işlemeye başlayan 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin hükmün açıklanması tarihine kadar dolduğu gözetilmeden, zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şikâyetçilerin suç tarihinde birlikte oturdukları eve, gündüz vakti (inceleme dışı sanıklar Adem Koray Yılmaz ve Tuncay Mengi ile birlikte) giriş kapısını tornavida ile zorlayıp açarak giren ve evden çeşitli eşyayı çalan hükümlünün eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1, 119/1-c maddelerinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlâli suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık olağan (aslî) zamanaşımının;

hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 30.12.2015 tarihi itibarıyla durduğu ve hükümlünün denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 30.09.2018 günü yeniden işlemeye başladığı dikkate alındığında, hükümlünün sorgusunun yapıldığı 12.03.2010 tarihinden 01.01.2023 olan mahkûmiyet tarihine kadar dolduğu ve bu süre içerisinde zamanşımını kesen başka bir neden bulunmadığı gözetilmeden, hükümlü hakkındaki konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine,

yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR