Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/14802 K.2024/18211

Sanığın 09.03.2020 tarihli hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 09.03.2020 tarihli ve 2019/3250 Esas, 2020/761 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen ve 07.10.2024 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı,5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 16.10.2024 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu;

ancak aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, II- Sanık müdafiinin 21.09.2022 tarihli ek karara yönelik temyiz talebinin incelenmesinde. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 21.09.2022 tarihli ve 2019/3250 E., 2020/761 K. sayılı ek kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Yokluğunda verilip usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291/1. maddesinde öngörülen on beş günlük yasal süreden sonra temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinde olmaması nedeniyle,