Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/15027 K.2025/2134

Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık ... müdafiinin temyiz isteminin atılı suçların maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiğine;

sanık ...’ın temyiz isteminin atılı suçları işlemediğine ve beraat etmesi gerektiğine; sanık ...’nin temyiz isteminin yeterli delil olmaksızın mahkûm edildiğine ve katılan vekilinin temyiz isteminin de sanıkların en üst hadden cezalandırılmaları gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

5271 sayılı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2022 tarihli ve 2019/940 E., 2022/286 K. sayılı dosyasında verilen beraat hükümlerine yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 03.03.2023 tarihli ve 2022/2292 E., 2023/1055 K. sayılı kararı ile;

"…1-Kolluk görevlilerinin olaydan sonra yapılan soruşturmada sanık ... ile irtibat kurduklarını tutanakta belirttikleri, sanık ...'ın da eşi Mehmet Fikri Uyar ile ortak kullandıklarını beyan ettikleri 0537 899 27 09 numaralı hattın Manisa ilinde kurulu baz istasyonundan sinyal aldığı ve Ulusal Kriminal Büro tarafından düzenlenen raporda da olay yerine yaklaşık 135 metre mesafe olduğu tespit edildiğinden,

bu hat ile suç saatlerinde irtibat kurmuş ve Manisa ilindeki baz istasyonlarından sinyal almış olan 0505 994 28 73, 0551 590 17 78, 0555 882 31 97 numaralı hatların suç tarih ve saatindeki HTS kayıtlarının celbi ile kullanıcılarının tespiti ile beyanlarının alınması, gelen HTS kayıtları ile dosya kapsamında yer alan HTS kayıtlarının tamamı ile sanık ...'ın fotoğrafları gönderilemediği için Ulusal Kriminal Büro tarafından karşılaştırılma yapılamadığından sanık ...'ın ve yukarıda yazılı telefonları kullandığı tespit edilen kişilerin fotoğraflarının dosyadaki bütün görüntü kayıtları ile birlikte Ulusal Kriminal Büroya gönderilerek,

güvenlik kamera görüntülerindeki sanıkların teşhis için gönderilen fotoğraflar ile eşleşip eşleşmediği ile suç tarihi ve saatlerindeki sinyal bilgileri ile irtibatlarına ilişkin HTS analizine ilişkin ek raporun düzenlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2-Sanık ... ın Manisa iline olay tarihinde sanıkları götürdüğü,

sanıkların katılanın güvenlik kamera görüntülerinden teşhis ederek kendisine ait olduğunu beyan ettiği valiz ile tekrar aracına aldığı beyanlarına, kolluk görevlilerinin olaydan sonraki günlerde irtibat kurması nedeniyle kullandığı tespit edilen 0537 899 27 09 numaralı telefonun düzenlenen rapora göre olay yerine yaklaşık 135 metre mesafede sinyal aldığının tespitine rağmen sanığın beraatine karar verilmesi nedenlerinin gerekçeli kararda yeterince tartışılmaması,…" gerekçeleriyle bozma kararı verilip, bu bozma kararına uyan Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.03.2024 tarihli ve 2023/207 E.,

2024/174 K. sayılı dosyasında verilen sanık ... hakkında mahkûmiyet, sanıklar ..., ... ve ... hakkında ise beraat hükümlerine yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 19.04.2024 tarihli ve 2024/1251 E., 2024/1750 K. sayılı kararı ile;

“…1-Başka suçtan hükümlü/tutuklu olan sanık ...'ın Manisa E Tipi Ceza İnfaz Kurumunda, sanık ...'nin de Denizli T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda olup, duruşmalarda bulunmaktan bağışık tutulmaları hususunda talepte bulunulmamış ve bu hususta karar verilmemiş olan sanıkların duruşmada hazır bulundurulması ya da SEGBİS vasıtasıyla bu duruşmaya katılımları sağlanmadan, CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak yokluklarında yapılan yargılama sonucunda mahkumiyetlerine karar verilmesi suretiyle savunma haklarının kısıtlanması, 2-Ulusal Kriminal Büro tarafından düzenlenen 17/08/2021 tarihli raporda;

sanık ... ve eşi sanık ...'ın kullanımında olduğu tespit edilen 0537 899 .. .. numaralı hatta ait HTS kayıtları incelendiğinde, telefon kullanıcısının olayın gerçekleştirildiği saatlerde olay yerine yaklaştığı, saat 14.04'de 135 metre uzaklıkta yaklaşık 20 dakika bekleme yaptığı, sanık ...'nin kullanımında olan 0531 492 .. .. numaralı hatta ait HTS kayıtlarının incelenmesinde telefon kullanıcısının olay yerine yaklaştığı, saat 14.10'da, yaklaşık 369 metre mesafede olduğu tespitlerine, hakkında mahkumiyet kararı verilen sanık ...'ın aşamalarda alınan ifadelerinde, sanıklar Serap ve Serpil ile tanımadığı kişiyi Manisa İline götürdüğü beyanı,

istinaf dilekçesinde dahi eylemi sanıklar Serap ve Serpil'in gerçekleştirdiği, eşi Gamze'nin olmadığı beyanı ile sanık ...'ın Manisa iline olay tarihinde sanıkları götürdüğü, sanıkların katılanın güvenlik kamera görüntülerinden teşhis ederek kendisine ait olduğunu beyan ettiği valiz ile tekrar aracına aldığı beyanlarına, CD izleme tutanağında katılanın ikametinden çalındığı tespit edilen valizi çekerek olay yerinden uzaklaşan ve sürekli telefon ile görüşen kişinin ... olduğunun tespitine rağmen sanıklar ..., ... ve ... hakkında beraat kararları verilmesi,…” gerekçesiyle bozma kararı verildiği,

bu bozma kararlarının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 03.03.2023 tarihli ve 2022/2292 E., 2023/1055 K. sayılı bozma kararı ile bozma kararı üzerine verilen Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.03.2024 tarihli ve 2023/207 E., 2024/174 K. sayılı kararının ve İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 19.04.2024 tarihli ve 2024/1251 E., 2024/1750 K. sayılı bozma kararı ile bozma kararı üzerine verilen Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.06.2024 tarihli ve 2024/311 E., 2024/426 K. sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu,

5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükümlerin bozulmasına karar verilmesi,