Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/16053 K.2024/21271

Başsavcılığının 20.11.2024 tarihli ve KYB-2024/108155 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"1-Dosya kapsamına göre. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 71. maddesi ile değişik 173/3. maddesinde yer alan, "Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder..." ile aynı Kanun’un 173/4. maddesinde yer alan "Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir." şeklindeki düzenlemeler karşısında; benzer bir olay sebebiyle, Yargıtay

11. Ceza Dairesinin 19/10/2020 tarihli ve 2020/2178 esas, 2020/5930 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, Sulh Ceza Hâkimliğince soruşturmanın genişletilmesine karar verildikten sonra, Cumhuriyet savcısı tarafından eksikliklerin tamamlanmasını müteakip yeniden verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazı inceleyecek merciince, itiraz hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve önceden soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi nedeniyle itirazla ilgili bir karar verilmesi için dosyanın ilk mercii hâkimliğine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği nazara alındığında.

Somut olayda, Bakırköy

6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 25/11/2020 tarihli ve 2020/4807 değişik iş sayılı soruşturmanın genişletilmesi kararını müteakip, Cumhuriyet savcılığından talep edilen hususlarla ilgili eksiklikler giderildikten sonra daha önceden soruşturmanın genişletilmesine karar veren merciince itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği, yeniden verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve gereği için dosyanın ilk mercii Bakırköy

6. Sulh Ceza Hâkimliğine gönderilmesine dair karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde, 2-Kabule göre de.

Müştekilerin Ocak 2019 tarihinde emlakçılık işi ile uğraşan ... isimli kişiden, 1 yıllığına şüpheli ...’a ait daireyi kiraladıkları ve 1 aylık kira bedeli ile 2 aylık depozito ücretini emlakçıya ödemelerini takiben kira sözleşmesi olmaksızın daireye yerleştikleri, dairenin kiralanmasından kısa bir süre sonra emlakçı ...’ın intihar ederek hayatını kaybettiği, Müştekilerin kiraladıkları daire için aidat bedellerini ödemedikleri gerekçesi ile durumun site yönetimi tarafından şüpheli ...’a bildirilmesi üzerine,

şüpheli...in talimatı ile çilingir marifetiyle ve kamera kaydı ile daireye giriş yapıldığı ve içeride bulunan eşyaların depoya kaldırıldığı, Müştekilerin Aralık 2019 tarihinde iddialarına göre yurt dışından dönerek dairelerine girmek istediklerinde site güvenliği tarafından içeriye alınmadıkları, eşyalarını almak istediklerinde eşyalarının kendilerine verilmediğini, kiraladıkları dairede de başka bir kişinin oturduğunu beyan ederek evlerine giren kişilerden şikayetçi oldukları, Şüpheli...in alınan beyanında, müştekileri tanımadığını, dairesini kendilerine kiraya vermediğini beyan ettiği, Müştekiler vekilince dosyaya sunulan belgelerde,

daire kirasına ilişkin ödemelerin şüpheli ... (şüpheli Şamil eşi) hesabına yapıldığına dair tercümeli banka dekontları, site yönetimi tarafından müştekilere verilmiş site giriş kartları, site aidat ödemelerine ilişkin banka dekontlarının mevcut olduğunun anlaşılması karşısında, her ne kadar taraflar arasında yazılı bir kira sözleşmesi bulunmuyor ise de, müştekilerin şüpheliye ait dairede fiilen ikamet ettikleri ve olay tarihinde şüpheli Şamil tarafından konut dokunulmazlığının ihlal edildiğine dair kamu davası açılması için yeterli şüphenin mevcut olduğu,

bu haliyle mevcut delillerin kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu ve bu delillerin mahkemesince takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 71. maddesi ile değişik 173/3. maddesinde yer alan, "Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder..." ile aynı Kanun’un 173/4. maddesinde yer alan "Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir." şeklindeki düzenlemeler karşısında; somut olayda, Bakırköy

6. Sulh Ceza Hâkimliğinin, 25.11.2020 tarihli ve 2020/4807 Değişik İş sayılı soruşturmanın genişletilmesi kararını müteakip, Cumhuriyet savcılığından talep edilen hususlarla ilgili eksiklikler giderildikten sonra daha önceden soruşturmanın genişletilmesine karar veren merciince itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği, yeniden verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve gereği için dosyanın ilk mercii Bakırköy

6. Sulh Ceza Hâkimliğine gönderilmesine dair karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının (1) numaralı kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Bakırköy