Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/16179 K.2025/3100

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

1-Suça sürüklenen çocuğun ikâmetgahının eklentisi niteliğindeki etrafı duvarla çevrili bahçe içerisinden suça konu motosikleti çalması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b. maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, anılan Kanun’un 142/1-e. maddesi ile uygulama yapılması, 2- Adlî sicil kaydına göre;

suç tarihi itibarıyla 15 yaşını doldurup 18 yaşını tamamlamayan suça sürüklenen çocuğun daha önce üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 51/1. maddesi uyarınca hapis cezasında erteleme sınırının 3 yıl olduğu gözetilmeden, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği dikkate alınıp tekrar suç işleyip işlemeyeceği konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek tayin olunan 3 yılı aşmayan hapis cezasının ertelenip ertelenmeyeceğine karar verilmesi gerekirken,