Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/16757 K.2025/208

Başsavcılığının 09.12.2024 tarihli ve KYB-2024/114455 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Dosya aslının, nitelikli hırsızlık suçu yönünden yapılan temyiz başvurusu üzerine Yargıtay'a gönderildiği anlaşılmakla onaylı dosya sureti üzerinden yapılan incelemede, Dosya kapsamına göre, kayden 21/09/2000 doğumlu olan, anılan suçu işlediği 18/07/2013 tarihinde 12-15 yaş grubu aralığında bulunduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 06/01/2015 tarihinde kesinleştiği,

denetim süresi içerisinde 20/02/2016 tarihinde yeniden suç işlendiği ve 5271 sayılı Kanun'un 231/8-son cümlesi gereğince belirtilen tarihler arasında dava zamanaşımı süresinin durduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde, Suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 116/2. maddesinde öngürülen cezanın miktar ve nev’i itibariyle, aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca tâbi olduğu olağan dava zamanaşımı süresinin 4 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresinin ise 6 yıl olduğu nazara alındığında,

suça sürüklenen çocuğun sorgusunun yapıldığı tarih ile hükmün açıklandığı tarih arasında zamanaşımını kesen başkaca bir sebep bulunmadığı ve suça sürüklenen çocuğun sorgusunun yapıldığı 23/01/2014 tarihinden itibaren hükmün açıklandığı 10/03/2022 tarihine kadar geçen süreden duran zamanaşımı süresi olan 1 yıl 1 ay 14 gün çıkartıldığında kalan sürede, olağan dava zamanaşımı süresinin dolduğu,

keza suçun işlendiği 18/07/2013 tarihi ile hükmün açıklandığı 10/03/2022 tarihine kadar geçen süreden, zamanaşımı süresinin durduğu 1 yıl 1 ay 14 gün mahsup edildiğinde kalan sürede, olağanüstü zamanaşımı süresinin de dolduğu cihetle, kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şikâyetçinin iş yerine suç tarihinde gündüz vakti -inceleme dışı suça sürüklenen çocuk ... ile- girerek içeriden radyatör ve kablo gibi eşyayı çalmaya kalkışan ve suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunduğu anlaşılan hükümlünün, şikâyetçinin iş yeri komşusunun sesler duyup müdahalesi üzerine suç yerinden kaçtığı olayda; hükümlünün eylemine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2, 119/1-c ve 31/2. maddelerinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık olağan (aslî) zamanaşımının;

hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 06.01.2015 tarihi itibarıyla durduğu ve hükümlünün denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 20.02.2016 günü yeniden işlemeye başladığı dikkate alındığında, inceleme dışı suça sürüklenen çocuk Ferhat Çagay hakkında verilen 30.12.2014 günlü mahkûmiyet tarihinden 10.03.2022 olan mahkûmiyet tarihine kadar dolduğu ve bu süre içerisinde zamanşımını kesen başka bir neden bulunmadığı gözetilmeden,

hükümlü hakkındaki iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Ceyhan