Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/16758 K.2025/2145

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.11.2024 tarihli ve KYB-2024/113080 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, 1-Sanığın işyeri dokunulmazlığını ihlâl etme suçunu gece vakti işlediğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 116/4. maddesi yerine aynı Kanun'un 116/2. maddesinin uygulanmasında, 2- İnceleme dışı sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlâl etme suçunu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle beraatine karar verilmesi karşısında, sanığın iş yeri dokunulmazlığını ihlâl etme suçunu hangi gerekçeyle birden fazla kişiyle birlikte işlediği gerekçede delillerle birlikte gösterilmeden, 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesinin uygulanmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 2 No.lu kanun yararına bozma istemi yönünden

İnceleme dışı sanık ...'un atılı iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle beraatine karar verilmişse de; oluşa ve dosya içeriğine göre, şikâyetçi ...'un Asıl Elektrik isimli iş yerine suç tarihinde gece vakti saat 04.00 sıralarında, asma kilidin ve camın kırılarak girilip içeriden bir adet bilgisayar kasası ve bir adet monitör ile 9 top elektrik kablolarının çalınması ve akabinde bu çalınanların, şikâyetçi ...'ın balkonundan çalınan battaniyeye sarılarak taşınması şeklinde gerçekleşen olayda.

5 kişinin battaniyeye sarılı bir şeyler taşıdıkları yönünde yapılan ihbar üzerine olay yerine gelen polisleri gören 5 kişinin battaniyeyi atarak kaçmaya başladıkları, kaçan kişilerden olan hükümlü ...'ın kesintisiz takip sonucu polislerce yakalandığı, inceleme dışı sanık ...'ın da kesintili takip sonrası yakındaki bir sokakta bulunan bir araç arkasına gizlenmiş hâldeyken yakalandığı, atılan battaniyeye sarılı vaziyette ele geçen kabloların şikâyetçi Mehmet'in iş yerinden çalınan kablolar olduğu anlaşılmakla;

atılı suçun birden fazla kişi ile birlikte işlendiği belirlendiğinden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2. 1 No.lu kanun yararına bozma istemi yönünden

İş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun gece vakti saat 04.00 sıralarında işlendiği anlaşılmakla, hükümlü hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin, aynı Kanun'un 116/2. maddesi uyarınca temel ceza belirlenip yazılı şekilde karar verilmesi suretiyle eksik cezaya hükmolunması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüş, anılan hukuka aykırılığın davanın esasını çözen yönüne ve hükümlü aleyhine olmasından dolayı,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 4. fıkrasında sayılan hâllerden biri içerisinde mütalaa edilebilmesi mümkün bulunmadığından ve bu hukuka aykırılık sebebiyle hükmün kanun yararına bozulması durumunda tekrar muhakeme yasağı bulunduğundan 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği hükmün kanun yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 2 No.lu kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce, gerekçe bölümünün 1. bendinde açıklanan nedenlerle yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE,