Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2024/16763 K.2025/209

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.11.2024 tarihli ve KYB-2024/113122 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Aydın 5. Asliye Ceza Mahkemesince sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hüküm kısmının karardan çıkartılmasına dair 15/03/2024 tarihli ek karar verilmiş ise de, dosyadan el çektikten sonra verilen kararın hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, anılan Mahkemenin kararında tekerrüre esas alınan Aydın 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/12/2014 tarihli ve 2014/843 esas, 2014/704 sayılı kararına yönelik yapılan uyarlama yargılaması neticesinde karar tarihinden önce verilen 07/12/2023 tarihli ek karar ile taraflar arasında uzlaşma gerçekleştiğinden bahisle kamu davasının düşmesine karar verildiğinden anılan kararın tekerrüre esas alınamayacağı gibi, sanığın adlî sicil kaydında tekerrrüre esas alınabilecek başkaca bir mahkûmiyet hükmünün de bulunmadığı cihetle; sanık hakkında hükmedilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Mahkemenin, dosyadan el çektikten sonra 15.03.2024 tarihli ek karar ile hükümlünün cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hüküm kısmının karardan çıkartılmasına dair verdiği ek kararın hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Hükümlü hakkında tekerrüre esas alınan Aydın 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2014 tarihli ve 2014/843 Esas, 2014/704 Karar sayılı kararına konu suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun uzlaşma kapsamına alınması nedeniyle anılan hükme yönelik yapılan uyarlama yargılaması neticesinde,

kanun yararına bozma talebine konu hüküm tarihinden önce verilen 07.12.2023 tarihli ek karar ile taraflar arasında uzlaşma gerçekleştiğinden bahisle kamu davasının düşmesine karar verildiğinden anılan kararın tekerrüre esas alınamayacağı ve hükümlünün adlî sicil kaydında tekerrrüre esas alınabilecek başkaca bir mahkûmiyet hükmünün de bulunmadığı anlaşılmakla, hükümlü hakkında hükmedilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi talebi yerinde görülmekle,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR